Colchicum bivonae, Guss

 Κοινή ονομασία: Κολχικό του Μπιβόνα

Οικογένεια: Colchicaceae

Συνώνυμα: Colchicum lusitanum Brot. - Colchicum autumnale subsp. algeriense Batt. -Colchicum actupii Fridl. - Colchicum latifolium Sm. - Colchicum autumnale var. bivonae (Guss.) Fiori.

0

Dianthus pinifolius, subsp. lilacinus, (Boiss. & Heldr.) Wettst.

Κοινή ονομασία: Δίανθος ο πευκόφυλλος, αγριογαρύφαλλο

Οικογένεια: Caryophyllaceae

Συνώνυμα: Dianthus lilacinus Boiss. & Heldr.

Περιγραφή: Πολυετές φυτό με ξυλώδεις στην βάση βλαστούς, που σχηματίζουν συστάδες και φτάνουν σε ύψος έως τα 60 εκατοστά. Τα φύλλα της βάσης φύονται σε αραιά ζεύγη, γραμμοειδή, άκαμπτα, και καταλήγουν σε ακίδα, 2-6 εκατοστά μήκος. Οι ταξιανθίες είναι επάκριες με τα άνθη να σχηματίζουν πυκνή συστάδα. Τα βράκτια της ταξιανθίας είναι καφέ κίτρινα. Ο κάλυκας είναι πράσινος έως πορφυρός και η στεφάνη έχει ρόδινο χρώμα. Ο καρπός είναι κάψα. Ανθίζει από Ιούνιο έως Αύγουστο.

Βιότοπος: Ξέφωτα δασών, πετρώδεις πλαγιές, υποαλπικά λιβάδια σε ασβεστολιθικό και σερπεντινικό υπόβαθρο από 800 έως 2000 μέτρα υψόμετρο.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό φυτό της Νότιας Βαλκανικής Χερσονήσου.

Πληροφορίες:

0

Odontarrhena smolikana, (Nyár.) Španiel & al.

Κοινή ονομασία: Ονδοταρέρα του Σμόλικα

Οικογένεια: Brassicaceae

Συνώνυμα: Alyssum smolikanum Nyár.

Περιγραφή: 

Βιότοπος: Σερπεντινικά πετρώματα, Υποαλπικά λιβάδια, Πετρώδεις πλαγιές, σάρες από 1500 έως 2600 μέτρα

Εξάπλωση - Καταγωγή: Βορειοδυτική Ελλάδα και Αλβανία.

Πληροφορίες:

0

Campanula hawkinsiana, Hausskn. & Heldr.

 Κοινή ονομασία: Καμπανούλα η χαουκινσιάνειος, καμπανούλα

Οικογένεια: Campanulaceae

Συνώνυμα: Campanula halacsyana Bald.

Περιγραφή: Φυτό με πολυάριθμους κατακείμενους βλαστούς με ύψος 20 έως 40 εκατοστά. Τα φύλλα είναι δερματώδη με αβαθείς λοβούς, τα ανώτερα μικρά επιφυή και τα κατώτερα λεπταίνουν προς τον μικρό μίσχο. Τα άνθη είναι μονήρη, κυανού χρώματος, με ευρεία κωδωνοειδή στεφάνη.

Βιότοπος: Απαντάται σε βραχώδεις θέσεις σε σερπεντινικά εδάφηαπό 700 έως 2400 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Η εξάπλωσή του περιλαμβάνει την Αλβανία και την Βορειοδυτική ηπειρωτική Ελλάδα.

Πληροφορίες: Σπάνια και σημαντικά. Φωτογραφίες από Βασιλίτσα.

0

Teucrium Chamaedrys, L.

Κοινή ονομασία: Τεύκριο χαμαιδρύς, Λαγοκοιμιθιά, Λαγοτσιμιθιά, Αντωναίδα, Χαμαιδρυά, Βοτάνι της Αγάπης, Βοτάνι της Παναγίας, Wall germander, germander.

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Teucrium multiflorum L. - Teucrium veronicifolium Salisb.

Περιγραφή: Πολυετής μικρός θάμνος, με ξυλώδεις βλαστούς στην βάση, πράσινο-γκριζωπούς ή καφέ χρώματος, πολύ τριχωτούς ειδικά σε ορεινές περιοχές. Το ριζικό σύστημα είναι έντονα διακλαδισμένο και παράγει πολλούς λεπτούς όρθιους ανθοφόρους βλαστούς 20-30 (40) εκατοστά ύψος. Τα φύλλα είναι έντονα, σκούρα πράσινα, δερματώδη, αντίθετα, οξύληκτα, οδοντωτά τα χαμηλότερα με κοντό μίσχο. Τα άνθη είναι ρόδινα σε σπονδύλους. Ανθίζει Μάιο έως Αύγουστο.

Βιότοπος: Απαντάται σε πετρώδεις πλαγιές και ορεινά λιβάδια 300-2300 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Μεσογειακό είδος με ευρύτερη εξάπλωση προς τα βόρεια.

Πληροφορίες: Το φυτό είναι γνωστό για την ηπατοτοξικότητά του αν και χρησιμοποιήστε ευρέως για δίαιτες. Η Teucrin A και η Teuchamaedryn A είναι τα κύρια τοξικά συστατικά του διτερπενοειδούς κλάσματος του T. Chamaedrys*.

*Gori L, Galluzzi P, Mascherini V, Gallo E, Lapi F, Firenzuoli F, et al. Two Contemporary Cases of Hepatitis Associated with Teucrium Chamaedrys L. Decoction Use.  Case Reports and Review of Literature. Basic Clin.  Pharmacol.  Toxicol, 2011; 109(6): 521-526.

Ετυμολογία chamaedrys (χαμαί + δρυς) = χαμηλά στο έδαφος και από τα φύλλα του που μοιάζουν με της δρυός. 

0

Tripodion tetraphyllum, (L.) Fourr.

Κοινή ονομασία: Τριπόδιο το τετράφυλλο, Annual Kidney Vetch

Οικογένεια: Fabaceae 

Συνώνυμα: Anthyllis tetraphylla L. - Physanthyllis tetraphylla (L.) Boiss.

Περιγραφή: Ετήσιο ποώδες, χνουδωτό φυτό με έρποντες βλαστούς διακλαδισμένους από τη βάση 10-40 εκατοστά μήκος. που έχουν τρία μικρά Τα φύλλα είναι σύνθετα με τέσσερα ή πέντε παράφυλλα. Το μέγεθος του τερματικού φυλλαρίου είναι σχεδόν τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό των άλλων. Τα άνθη φύονται στις μασχάλες των φύλλων, κίτρινα με λευκό πέτασο. Χέδρωπας ± περικλειόμενος στον μόνιμο κάλυκα, κάλυκας Κάλυκας μεγάλος, τριχωτός, διογκωμένος με 5 ± ίσους οδόντες. Ανθίζει από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο. Ο καρπός είναι χέδρωπας με τρίχες που περιέχει δύο σπέρματα. Το περικάρπιο του καρπού έχει πολύ λεπτό και μεταξένιο ιστό.

Βιότοπος: Φύεται σε βραχώδης ασβεστολιθικές περιοχές, φρύγανα, σε ακαλλιέργητους αγρούς, στις παρυφές των δρόμων, σε χαμηλά υψόμετρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα

Πληροφορίες: Τριπόδιο από επειδή το φυτό συχνά έχει τρεις βλαστούς διατεταγμένους έτσι ώστε να μοιάζει με τα πόδια ενός τρίποδου. Η ποικιλία του αριθμού των φυλλαρίων εξηγεί τα δύο συγκεκριμένα επιθέματα: tetraphyllum (του Linnaeus) και pentaphyllum (του Bauhin).

0

Βάλια Κάλντα Fagus sylvatica, L.

Κοινή ονομασία: Φηγός η δασική, Οξιά, European beech.

Οικογένεια: Fagaceae

Συνώνυμα: 

Περιγραφή: Δέντρο με πλατιά κόμη και λεπτό λείο φλοιό ύψους μέχρι 30 μέτρα. Τα κλαδιά τον πρώτο χρόνο είναι κοκκινοκαστανά, τριχωτά. Τα φύλλα φύονται κατ’ εναλλαγή, είναι πλατιά ελλειψοειδή ή ωοειδή, σπάνια αντωοειδή, περιμετρικά με χνούδι, μήκους 4-15 εκατοστά. Το χρώμα είναι αρχικά ανοιχτό πράσινο, σχεδόν κίτρινο, ενώ γίνεται σκούρο πράσινο και γυαλιστερό αργότερα. Ο μίσχος είναι τριχωτός, μήκους έως 1,2 εκατοστά.Τα αρσενικά άνθη είναι πολυάριθμα και φύονται σε κεφάλια που κρέμονται σε μακρύ ποδίσκο από τις μασχάλες των φύλλων. Τα θηλυκά φύονται σε ζεύγη και περιβάλλονται από ποδισκοφόρο κυπελλοειδές τριχωτό περίβλημα. Ανθίζει από τον Απρίλιο έως το Μάιο. Ο καρπός είναι τριγωνικό ανοικτό καφέ κάρυο.

Βιότοπος: Φύεται σε υψόμετρο από 500 μέχρι 1800 μέτρα. Στην Ελλάδα η οξιά σχηματίζει πυκνοφυή μεγάλα δάση στα βουνά της Στερεάς Ελλάδας, της Θεσσαλίας και της Βόρειας Ελλάδας.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται στο μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης και βόρεια μέχρι τα νότια της Σκανδιναβικής χερσονήσου. Στις χώρες της Μεσογείου αποτελεί είδος αποκλειστικά της ορεινής ζώνης.

Πληροφορίες: Η σημασία των οικοσυστημάτων της οξιάς για το φυσικό περιβάλλον σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι θεμελιώδης. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 92/43 περιλαμβάνει πολλούς τύπους οικοτόπων με σκοπό την προστασία των δασών της F. sylvatica που εμφανίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

0

Ptilostemon gnaphaloides, (L.) Less. subsp. pseudofruticosus, (Pamp.) Greuter

Κοινή ονομασία: Πτιλόστεμο το γναφαλοϊδές υποείδος ο φευδοθαμνώδης

Οικογένεια: Asteraceae

Συνώνυμα: Ptilostemon gnaphaloides (Cyr.) Soják subsp. pseudofructicosus (Pamp.) Greuter - Cirsium chamaepeuce (L.) Ten., - Chamaepeuce fruticosa (Desf.) DC.

Περιγραφή: Μικρός θάμνος με ύψος μέχρι 1 μέτρο και χνουδωτούς ανθοφόρους βλαστούς. Τα φύλλα είναι γραμμοειδή με πυκνό άσπρο χνούδι στην κάτω επιφάνεια. Αυτά της βάσης είναι ελαφρώς διευρυμένα, μυτερά και μικρότερα από τα υπόλοιπα. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο

Βιότοπος: Απαντάται σε βραχώδεις θέσεις που βρίσκονται κοντά σε θάλασσα και ξέφωτα πευκοδασών, πετρώδεις πλαγιές, σχισμές βράχων και κρημνούς έως τα 100 μέτρα Υψόμετρο.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι της φυτό ανατολικής Μεσογείου.

Πληροφορίες: το P. Gnaphaloides subsp. speudofruticosus εμφανίζει παρόμοιες οικολογικές απαιτήσεις  με το P. Chamaepeuce.

0

Morina persica, L.

Κοινή ονομασία: Μορίνα η περσική, Καλιακούδα, απουρλάνι.

Οικογένεια: Morinaceae

Συνώνυμα: Asaphes nepalensis Spreng. - Morina aucheri Jaub. & Spach - Morina graeca Jaub. & Spach - Morina orientalis Mill. - Morina tournefortii Jaub. & Spach - Morina wallichiana Royle - Morina verticillata Moench.

Περιγραφή: Πολυετής πόα, με όρθιο βλαστό έως και 1 μέτρο ύψος. Τα φύλλα της βάσης είναι αγκαθωτά και σχηματίζουν ρόδακα. Τα φύλλα του βλαστού φύονται σε τριμερείς ή τετραμερείς σπονδύλους, μήκους 10-20 εκ., λογχοειδή που καταλήγουν σε μακριά αγκάθια. Ο βλαστός είναι χνουδωτός έως αδενώδης στο άνω μέρος. Τα άνθη είναι σωληνοειδή με δυο στήμονες, εκφύονται επίσης σε σπονδύλους, οι οποίοι περιβάλλονται από ακανθώδη βράκτια. Η στεφάνη είναι δίχειλη με μακρύ σωλήνα, στην αρχή λευκή και αργότερα ροζ χρώματος. Ανθίζει το καλοκαίρι στην ορεινή ζώνη της χώρας.

Βιότοπος: Στην ορεινή ζώνη

Εξάπλωση - Καταγωγή: Βαλκάνια έως Μέση Ανατολή.

Πληροφορίες: Σπάνιο και απειλούμενο είδος, που προστατεύεται από την ελληνική νομοθεσία (Π.Δ. 67/81). Το όνομα του γένους αφιερωμένο στον Γάλλο βοτανολόγο Louis Pierre Morin (1636–1715).

0

Rhus coriaria, L.

Κοινή ονομασία: Ρους ο βυρσοδεψικός, Σουμάκι, Ρούδι, Βρύσο, Βυρσιά, Tanner's Sumach, Sicilian Sumac

Οικογένεια: Anacardiaceae

Συνώνυμα: Rhus cotinus L. - Toxicodendron coriaria (L.) Kuntze -- Rhus ornifolia Pall. ex Gueldenst

Περιγραφή: Αειθαλής (πιο σπάνια φυλλοβόλος) θάμνος ή μικρό δέντρο έως 3 μέτρα ύψος. Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα, σύνθετα, περιττόληκτα δερματώδη. Τα φυλλάρια είναι ωοειδή έως επιμήκη, με περίμετρο οδοντωτή. Τα άνθη είναι μικρά, 5μερή, τα οποία σχηματίζουν μασχαλιαίες ή ακραίες φόβες 10 εκατοστά. Ανθίζει από Ιούλιο έως Αύγουστο. Ο καρπός είναι δρύπη.

Βιότοπος: Σε περιοχές με υψόμετρο από 800 έως 1400 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται σε όλη σχεδόν τη Μεσόγειο με το εύρος του είδους να έχει πλέον αναγνωριστεί ως το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν (IUCN, 2007).

Πληροφορίες: Η ονομασία Ρούδι προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ρους ενώ η ονομασία σουμάκι από την αραβική summaq που σημαίνει κόκκινο. Χρησιμοποιείται ευρέως στην κουζίνα της ανατολής όπου πολλές φορές το χρησιμοποιούν αντί για λεμόνι ή ξύδι. Παλαιότερα χρησιμοποιείτο στην βυρσοδεψία.

0

Sternbergia lutea, (L.) Ker Gawl. ex Spreng.

Κοινή ονομασία: Στερνμπέργκια η κίτρινη, Κίτρινο κρινάκι, Αγριόκρινος, Λαλές, Αγριολαλές, Κρόκος του Φθινοπώρου, Κίτρινη πούλα, Ξυνάκι, Yellow Star Flower, Winter Daffodil

Οικογένεια: Amaryllidaceae

Συνώνυμα: Amaryllis lutea L. - Oporanthus luteus (L.) Herb. - Oporanthus siculus (Tineo ex Guss.) Parl. - Sternbergia aurantiaca Dinsm. - Sternbergia greuteriana Kamari & R. Artelari - Sternbergia lutea subsp. sicula (Tineo ex Guss.) K. Richt. - Sternbergia sicula Tineo ex Guss.

Περιγραφή: Πολυετής πόα με ωοειδή βολβό. Οι βλαστοί απουσιάζουν αλλά υπάρχουν ανθοφόρα στελέχη έως 30 εκ. ύψους. Τα φύλλα λογχοειδή με στρογγυλή κορυφή,

πλάτους 4-15 χιλ. εκπτύσσονται μαζί με τα άνθη, ο σωλήνας του περιγονίου μικρότερος των λοβών του, στενός και μακρύς. Τα άνθη ανά 1-2 σε ανθοφόρο κολεοφόρο στέλεχος, κίτρινα, με χοανοειδές περιγόνιο. Στήμονες 6, οι 3 βραχύτεροι. Στύλος 1, νηματοειδής. Καρπός σαρκώδης. Ανθίζει Σεπτέμβριο με Οκτώβριο.

Βιότοπος: Απαντάται σε πετρώδεις και ξηρές τοποθεσίες, σε θαμνότοπους, σε φρύγανα, σε ξέφωτα δασών, συνήθως σε χαμηλό υψόμετρο έως τα 1200 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό είδος της μεσογείου, απαντάται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, την Νότια Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ασία

Πληροφορίες: Είναι μελισσοκομικό φυτό. Πολλά είδη καλλιεργούνται σαν καλλωπιστικά και έχουν εξαπλωθεί σε όλον τον κόσμο.

0

Salvia argentea, L.

Κοινή ονομασία: Σάλβια η αργυρή, Silver Sage

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Salvia alpestris Hausskn. ex Nyman; Salvia argentea subsp. patula (Desf.) Maire - Salvia atlantica Pers. - Salvia aurasiaca Pomel - Salvia patula Desf. - Salvia rhodopea Velen. - Salvia saccata Pourr. ex Willk. & Lange - Salvia suaveolens Pomel; Salvia tmolea Boiss. - Sclarea argentea (L.) Mill.;

Περιγραφή:  Διετής ή πολυετής πόα με διακλαδισμένο βλαστό που φτάνει τα 70 εκατοστά ύψος. Τα φύλλα είναι απλά μακρόμισχα, έχουν μια αργυρόχρωμη εμφάνιση, είναι μεγάλα με βελούδινη υφή, καλυμμένα με πυκνό χνούδι και βρίσκονται κυρίως στην βάση. Το έλασμα τους είναι ελλειπτικό ωοειδές με την περίμετρο ανώμαλα οδοντωτή. Η ταξιανθία είναι αραιά διακλαδισμένη αδενωδώς τριχωτή και ιδιαίτερα κολλώδης. Σπόνδυλοι με 4-8 άνθη με τα βράκτια μικρότερα ή ίσια με τον κάλυκα. Στεφάνη περίπου 3 εκατοστά, λευκή με μικρές τρίχες και άμισχους αδένες. Το άνω χείλος είναι δρεπανοειδές με το στίγμα να εξέρχεται μακρύτερο από τους στήμονες.

Βιότοπος: Πετρώδης ξηρές θέσεις, σάρες και παρυφές δρόμων έως τα από 1500 έως 2200 μέτρα υψόμετρο.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι ενδημικό φυτό της Μεσογείου και στην Ελλάδα απαντάται από τα βόρεια έως την Πελοπόννησο.

Πληροφορίες: Η Salvia argentea είναι καλλωπιστικό φυτό, που χρησιμοποιείται κυρίως για το φύλλωμα του. Το όνομα του είδους argentea σημαίνει ασημένια. Είδος με μεγάλη ομοιότητα είναι η S. aethiopis.

0