Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Smilax aspera, L.




Κοινή ονομασία: Aρκουδόβατος, Ακρέβατος, Σμίλαξ, Σαρσαπαρίλλη, Sarsaparille, Rough Bindweed.

Οικογένεια: Smilacaceae

Συνώνυμα: Smilax aspera subsp. balearica (Willk. ex A. DC.) K. Richt. - Smilax aspera subsp. mauritanica (Poir.) Moris & De Not. - Smilax aspera subsp. nigra (Willd.) Nyman. - Smilax aspera var. altissima Moris & De Not. - Smilax aspera var. angustifolia DC. - Smilax aspera var. balearica Willk. ex A. DC. - Smilax aspera var. maculata (Roxb. ex D. Don) A. DC. - Smilax aspera var. mauritanica (Poir.) Gren. & Godr.


Περιγραφή: Αναρριχώμενο πολυετές δίοικο φυτό της μεσογείου. Ο βλαστός του είναι αγκαθωτός, τετραγωνικός που μπορεί να αποκτήσει μεγάλο μήκος και πυκνή βλάστηση. Τα φύλλα του είναι έμμισχα, με μεταβλητή μορφολογία καρδιόσχημα έως νεφροειδή. Είναι δερματώδη γυαλιστερά, μερικές φορές με λευκές κηλίδες, με 7-9 παράλληλα νεύρα και συχνά φέρουν αγκάθια. Στην βάση των μίσχων εκπτύσσονται 2 έλικες που βοηθούν την αναρρίχηση του φυτού. Τα Άνθη είναι μονογενή, μικρά λευκορόδινα, με έντονη ευχάριστη μυρωδιά που σχηματίζουν κρεμαστές ταξιανθίες κόρυμβου. Ανθίζει από τέλος Αυγούστου μέχρι τα μέσα Νοέμβριου. Ο καρπός είναι ράγα έως 1 εκατοστό, κόκκινος που γίνεται μαύρος όταν ωριμάσει. Το φθινόπωρο, μπορούμε να δούμε καρπούς και άνθη στο ίδιο φυτό. 

Βιότοπος: Προτιμά περιοχές με υγρασία και πυκνή βλάστηση σε χαμηλά υψόμετρα, κοντά στη θάλασσα αλλά και σε δάση, μέχρι 1200 μέτρα υψόμετρο. Θα το βρούμε να αναρριχάται κυρίως σε κορμούς δέντρων και θάμνων ή και σε φράχτες και μπορεί να φτάσει και τα 4 μέτρα ύψος.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Μεσόγειος

Πληροφορίες: Συχνά βλέπουμε την ίδια περίοδο ανθοφορία και καρποφορία. Είναι από τα λίγα φυτά που ανθοφορούν το φθινόπωρο, και αυτό το κάνει χρήσιμο μελισσοκομικό φυτό μιας και προσφέρει γύρη και νέκταρ σε μια δύσκολη εποχή για τα μελίσσια. Οι κόκκινοι καρποί του είναι τροφή για τα πουλιά. Οι ταξικαρπίες χρησιμοποιούνται για διακόσμηση.



0

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

Ballota acetabulosa, (L.) Benth.

 

Κοινή ονομασία: Μπαλλότα η κρατηροειδής, Βαλλότα, Λυχναράκι, Αλουμινάκι, Φουφουλιά, Μαυρομάργο, Greek horehound

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Marrubium suffruticosum Mill.


Περιγραφή: Είναι θάμνος φρύγανο, που διατηρεί το φύλλωμα του όλο το χρόνο και το ύψος του μπορεί να φθάσει και τα 60 εκατοστά. Αποτελείται από πολλούς ξυλώδεις βλαστούς, κατά μήκος των οποίων φύονται πολύ χνουδωτά φύλλα. Τα φύλλα του είναι αρωματικά, χρώματος γκριζοπράσινου, ωοειδή, με κοντό μίσχο και διάμετρο έως 2 εκατοστά. Το άνθη του είναι δίχειλα και φέρονται σε σπονδύλους κατά μήκος του βλαστού. Είναι μικρά χρώματος ιώδους και εμφανίζονται το καλοκαίρι. Οι χαρακτηριστικοί σαν κρατήρες κάλυκες συνεχίζουν να μεγαλώνουν και το καλοκαίρι.

Βιότοπος: Πολύ ανθεκτικό στη ξηρασία, ευδοκιμεί τόσο στον ήλιο όσο και σε ημισκιερά μέρη, σε πετρώδεις και βραχώδες πλαγιές, ξέφωτα δασών έως τα 1700 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι ενδημικό είδος της Ελλάδας και των δυτικών παραλίων της Τουρκίας

Πληροφορίες: Το όνομα του είδους προέρχεται από το λατινικό Acetabulum που ονόμαζαν οι Ρωμαίοι ένα μικρό δοχείο για το ξύδι. Οι αποξηραμένοι κάλυκες του φυτού χρησιμοποιούνται ανεστραμμένοι στο λάδι ως φιτίλι ενώ έχουν και Ιδιαίτερη καλλωπιστική αξία αφού παραμένουν επί μακρόν στα ανθικά στελέχη και δίνουν μια ασυνήθιστη μορφή στο φυτό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κηποτεχνία, Ιδανικό για θεματικούς Μεσογειακούς κήπους, φυτεμένο με άλλα παρόμοια φυτά. Με μαζική φύτευση δημιουργεί ασυνήθιστα παρτέρια, λόγω της μορφής του. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως φυτό εδαφοκάλυψης σε περισσότερο ή λιγότερο χαλικώδη εδάφη. 



0

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Pistacia terebinthus, L.

 

Κοινή ονομασία: Κοκκορεβυθιά, τερέβινθος, τσικουδιά, τραμιθιά, Terebinth, Cyprus Turpentine.

Οικογένεια: Anacardiaceae

Συνώνυμα: Pistacia terebinthus L. subsp. terebinthus


Περιγραφή: Φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο σε μεγαλύτερη ηλικία, που φτάνει τα 5 μέτρα. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, λεία με 3-9 φυλλάρια, γυαλιστερά από επάνω γκριζοπράσινα από κάτω. Τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθία σύνθετου βότρυ και εμφανίζονται την άνοιξη μαζί με τα πρώτα φύλλα. Είναι μικρά καστανοκόκκινα και εμφανίζονται σε διετής βλαστούς. Οι καρποί είναι κόκκινοι και μαυρίζουν όταν ωριμάσουν το φθινόπωρο. 

Βιότοπος: Από τα πλέον ξηροφυτικά είδη της μακίας βλάστησης, πολύ κοινό στην Ν Ελλάδα και στα νησιά.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι φυτό της Ν Ευρώπης

Πληροφορίες: Από το φυτό που έχει έντονη ρητινούχα οσμή, παίρνουμε την τερεβινθίνη , μια ρητίνη με θερμαντικές και άλλες ιδιότητες. Το λάδι που παράγεται χρησιμοποιείται για να σκουραίνει και να γυαλίζει τα δέρματα των ζώων. Από τους νεαρούς βλαστούς την άνοιξη παρασκευάζεται εξαιρετικό τουρσί τα Τσιτσίραβλα. Συχνά τα φύλλα της κοκκορεβυθιάς προσβάλλονται από ημίπτερα τα οποία σχηματίζουν κηκίδια που εσφαλμένα κάποιοι τα θεωρούν καρπό της.



0

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Alyssum murale, Waldst. & Kit


Κοινή ονομασία: Άλυσο, yellowtuft

Οικογένεια: Brassicaceae

Συνώνυμα: Alyssum caucasicum Nyár. - Alyssum chalcidicum Janka - Alyssum chlorocarpum Hausskn. - Alyssum decipiens Nyár. - Alyssum diffusum Jord. & Fourr. ex Nyman - Alyssum gracile Formánek - Alyssum mesopotamicum Fenzl - Alyssum orphanidis Janka ex Nyár.


Περιγραφή: Πολυετές φυτό με ύψος 20 έως 50 εκατοστά. Ο βλαστός είναι ερυθρός με χνούδι. Έχει κίτρινα άνθη σε ταξιανθία κορύμβου και επιμήκη γκριζοπράσινα φύλλα. Ο καρπός τους είναι κεράτιο

Βιότοπος: Απαντάται επάνω στα σερπεντινικά πετρώματα, πετρώδεις πλαγιές, ρεματιές, βραχώδες έδαφος, οφιόλιθους, σε μεγάλα υψόμετρα από 900 έως 2200 μέτρα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι Ιθαγενές στην Δυτική Ασία, Καύκασο, Ανατολική Ευρώπη και Βαλκάνια

Πληροφορίες: Το ότι φύεται σε σερπεντινικά υποστρώματα προσδιορίζει τις υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, όπως νικελίου, που συσσωρεύονται στους ιστούς του. Είναι ίσως ο κυριότερος φυτοσυσσωρευτής που χρησιμοποιείται σε μελέτες. Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι ο εμβολιασμός ενός σερπεντινικού εδάφους με έναν οργανισμό από τη ριζόσφαιρα ενός φυτού- υπερσυσσωρευτή μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη συσσώρευση των μετάλλων από φυτά, όπως το Alyssum murale και το Thlaspi caerulescens, αλλά ο μηχανισμός με τον οποίο γίνεται αυτό παραμένει άγνωστος (Chaney et al. 2007).


0

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

Pancratium maritimum, L.

 

Κοινή ονομασία: Ο Κρίνος της θάλασσας, Κρινάκι, Κρινάκι της άμμου, Sea Lily, Sea-daffodil.

Οικογένεια: Amaryllidaceae

Συνώνυμα: Hymenocallis caroliniana (L.) Herb. - Hymenocallis lacera Salisb., nom. superfl. - Hymenocallis maritima (L.) M. Roem. - Hymenocallis ruizii M. Roem. - Pancratium abchasicum Regel - Pancratium aegyptiacum M. Roem. - Pancratium angustifolium Lojac., nom. illeg. - Pancratium angustifolium M. Roem. - Pancratium barcinonense Sennen - Pancratium carolinianum L. - Pancratium linosae Soldano & F. Conti - Pancratium mirennae Mattei - Scilla parva Garsault


Περιγραφή: Είναι πολυετής βολβώδης πόα με φύλλα μεγάλα, βαθυπράσινα, γραμμοειδή, μακρύτερα από το ανθικό στέλεχος. Οι βολβώδεις ρίζες του βρίσκονται βαθιά στην άμμο έως και ένα μέτρο για να εξασφαλίσει το φυτό την απαραίτητη υγρασία. Τα άνθη του είναι άσπρα μεγάλα 3-12 σε κάθε σκιάδιο, με ευχάριστο άρωμα κυρίως την νύχτα. Το περιγόνιο έχει σχήμα χοάνης με πράσινες λωρίδες στην εξωτερική πλευρά των πετάλων. Οι ανθήρες είναι κίτρινοι σε 6 μακρούς και λευκούς στήμονες. Ανθίζει περίπου από τα μέσα του καλοκαιριού έως και τα μέσα του φθινοπώρου. Ο καρπός είναι μεγάλη κάψα με πολλούς κατάμαυρους ελαφριούς σπόρους, σαν μικρά κάρβουνα, που διασκορπίζονται με τον αέρα στην θάλασσα, μεταφέρονται επιπλέοντας με τα κύματα και διασπείρονται στις ακτές. 

Βιότοπος: Ευδοκιμεί μόνο σε αμμώδεις εκτάσεις δίπλα στη θάλασσα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι επαπειλούμενο φυτό κυρίως στην Ιταλία και Γαλλία. Απαντάται σε παραθαλάσσιες περιοχές σε όλη την Μεσόγειο, τις Αζόρες τα Κανάρια νησιά και την Μάυρη Θάλασσα μέχρι τον Β Καύκασο, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και την Γεωργία. Οι πληθυσμοί του είδους απειλούνται από τον τουρισμό και κυρίως από το κόψιμο των λουλουδιών και το πάτημα των υπέργειων τμημάτων του φυτού από τους λουόμενους και την κατασκευή τουριστικών υποδομών στις ακτές.

Πληροφορίες: Η ομορφιά του φυτού είχε εμπνεύσει τους μινωίτες ζωγράφους που το απεικόνισαν στο παλάτι της Κνωσού. Το όνομα του γένους Pancratium προέρχεται από τη σύνθεση των ελληνικών λέξεων "παν" και "κρατείν", δηλαδή αυτό που κατέχει την "απόλυτη δύναμη" και αναφέρεται στις τονωτικές ιδιότητες του φυτού.



0

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Nicotiana glauca, Graham.


Κοινή ονομασία: Αγριοκαπνός, Αμερικάνος, Yellow Tree Tobacco, Tree Tobacco,

Οικογένεια: Solanaceae

Συνώνυμα:




Περιγραφή: Θαμνώδες φυτό ή μικρό δέντρο που φτάνει τα 3 με 4 μέτρα ύψος. Ο βλαστός είναι εύκαμπτος με φύλλα λογχοειδή, απλά έμισχα γλαύκου χρώματος. Τα άνθη είναι σωληνοειδή με διάμετρο 5 χιλιοστά και μήκος 4 εκατοστά περίπου κίτρινου χρώματος που σχηματίζουν ταξιανθία αραιής φόβης. Ανθίζει σχεδόν όλο το χρόνο, από τον Φεβρουάριο ως τα τέλη Οκτωβρίου. Ο καρπός είναι ωοειδής κάψα, μήκους 7-10 mm με πολλούς μικρούς σπόρους. 

Βιότοπος: Ευδοκιμεί σε πολλούς διαφορετικούς βιότοπους στην πεδινή ζώνη σε χαλάσματα, βράχους, παρυφές δρόμων και χέρσα χωράφια. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Κατάγεται από την Νότια Αμερική. Σήμερα έχει εξαπλωθεί σε όλες τις χώρες όπου καλλιεργείται ο καπνός και ως αυτοφυές φυτό σχεδόν παγκόσμια, Αμερική, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Υποσαχάρια Αφρική, Εύκρατη Ασία, Νότια Ευρώπη, κ.α.. 

Πληροφορίες: Καλλιεργείται ως διακοσμητικό. Ο αγριοκαπνός είναι τοξικός λόγω των αλκαλοειδών που περιέχει ενώ ως ζιζάνιο μπορεί να βλάψει και τον άνθρωπο ή άλλους οργανισμούς καθώς και το περιβάλλον με τον περιορισμό της βιοποικιλότητας




0

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Hypericum triquetrifolium, Turra


Κοινή ονομασία: Υπερικό το τριγωνόφυλλο, Υπερικό, αγούδουρας, αγούζαρο, σουμάκι, φουκάλι, βαλσαμόχορτο, ψυλλίνα, μαζούλι, Triangular Leaved St John's Wort.

Οικογένεια: Hypericaceae

ΣυνώνυμαHypericum crispum L.


Περιγραφή: Είναι πολυετής πόα, με έναν πυκνό, ημισφαιρικό σκελετό αρκετά διακλαδισμένο ύψους 30-40 εκατοστά που ξεκινά από έρπουσα βάση. Έχει πολύ μικρά φύλλα αντίθετα, τριγωνικά περίβλαστα με λίγους αδένες. Τα άνθη είναι ομοιόμορφα και αραιά κατανεμημένα και έχουν 5 σέπαλα και πέπαλα. Τα πέταλα είναι κίτρινα, διπλάσια από τα σέπαλα με στίγματα στην περιφέρεια. Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι με τα νήματα τους να συμφύονται στην βάση δημιουργώντας δέσμες. Μετά το πέρας της άνθησης στην κορυφή κάθε βλαστού παραμένουν χιλιάδες μικροσκοπικοί σπόροι έτοιμοι για διασπορά, ενώ το επόμενο χρονικό διάστημα το φυτό παραμένει συρρικνωμένο. Ανθίζει Μάιο έως Σεπτέμβριο. Ολόκληρο το φυτό αναδίδει μια έντονα πικάντικη μυρωδιά, ιδιαίτερα τις πολύ ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Βιότοπος: Φυτεύεται σε ξηρά λιβάδια, αμμώδεις περιοχές και στις παρυφές δρόμων σε χαμηλά υψόμετρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ποικιλόμορφο είδος που απαντάται στα περισσότερα μέρη της Μεσογείου.

Πληροφορίεςtriquetrifolium = με τριγωνικά φύλλα. Το συγκεκριμένο είδος χρησιμοποιείται για την κατασκευή σαρώθρων. Το φυτό αυτό είναι μελισσοτροφικό, και φαρμακευτικό. Το είδος Hypericum triquetrifolium συγχέεται πολύ συχνά με το Hypericum perforatum όχι τυχαία, αφού και τα δύο είδη διατηρούν έναν σκούρο πορφυρό σκελετό από τα μέσα καλοκαιριού μέχρι το χειμώνα με του H. triquetrifolium να είναι πιο οριζόντιος, θυσσανωτός. Επίσης διαθέτουν τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες, σχεδόν την ίδια ποσότητα υπερικίνης, γι αυτό και κατά τη συλλογή τους δε γίνεται διάκριση. Από τα 40 περίπου είδη του γένους Hypericum που είναι ενδημικά στην Ελλάδα, τα δύο αυτά είναι τα πιο γνωστά και πιο διαδεδομένα.






0

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Ecballium elaterium, (L.) A.Rich.



Κοινή ονομασία: Πικραγγουριά, Εκβάλιον, Γαϊδουραγγουριά, Ελατήριο, Αγριαγγουριά, Squirting Cucumber.


Οικογένεια: Cucurbitaceae

Συνώνυμα: Citrullus vulgaris Schrader - Cucumis citrullus Ser.



Περιγραφή: Έρπον πολυετές φυτό με σαρκώδες τριχωτό βλαστό που φτάνει σε ύψος τα 30 εκατοστά και σε διάμετρο το ένα μέτρο. Τα φύλλα είναι μεγάλα οδοντωτά με τρίχες στην κάτω επιφάνεια. Τα άνθη είναι κίτρινα μονογενή και εκφύονται στις μασχάλες των φύλλων. Τα αρσενικά σε ταξιανθία βότρυ ενώ τα θηλυκά ανά ένα. Ο καρπός είναι κυλινδρικός ωοειδής περίπου 5 εκατοστά και καλύπτεται από τρίχες. Η ανθοφορία του διαρκεί από τον Ιούνιο μέχρι το Αύγουστο.

Βιότοπος: Φύεται συνήθως, σε πετρώδη εδάφη, ακαλλιέργητους αγρούς και παρυφές αγροτικών δρόμων σε χαμηλά υψόμετρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό των παραμεσόγειων χωρών.

Πληροφορίες: Το φυτό είναι δηλητηριώδες, όμως χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς από την αρχαιότητα. Το επιστημονικό όνομά του το φυτό το πήρε επειδή όταν κάποιος αγγίξει τους ώριμους καρπούς, αυτοί ανοίγουν και οι σπόροι εκτοξεύονται παντού (εκβάλλει ως ελατήριο). Όλα τα μέρη του φυτού έχουν πικρή και δυσάρεστη γεύση.


0

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

marrubium velutinum, Sm.


Κοινή ονομασία: Βρωμόμουρος, άγριασφάκα

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα:



Περιγραφή: Πολυετές ριζωματώδες φυτό με ύψος 40 εκατοστά. Τα φύλλα είναι έμισχα, ελλιπτικά έως κυκλικά στενότερα στην βάση. Είναι ομαλά οδοντωτά με αστερόμορφες τρίχες. Τα άνθη φύονται σε σπονδύλους. Ο κάλυκας σωληνοειδής, ισομήκης ή προεξέχων της στεφάνης. Η στεφάνη είναι κίτρινη με χνούδι ή τρίχες εξωτερικά. Η περίοδος ανθοφορίας είναι από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο.

Βιότοπος: Το φυτό αναπτύσσεται σε ξηρά, βραχώδη ασβεστολιθικά εδάφη, βοσκοτόπους, σε υψόμετρο 1700 - 2400 μέτρα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό της Πίνδου, κεντρική Ελλάδα και το Παναχαϊκό στη βορειοδυτική Πελοπόννησο.

Πληροφορίες: Φωτογραφίες από Κατάρα.





0

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Vitex agnus-castus, L.



Κοινή ονομασία: Λυγαριά, Chaste tree, lilac Chasteberry, Wild Lavender, Agnocasto

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Agnus-castus robusta (Lebas) Carrière - Agnus-castus vulgaris Carrière - Vitex agnus Stokes - Vitex agnus-castus f. caerulea (Rehder) Moldenke - Vitex agnus-castus f. laciniosa (Ces.) Moldenke - Vitex robusta Lebas - Vitex verticillata Lam.


Περιγραφή: Φυλλοβόλος πολυστέλεχος θάμνος, τουφωτής - σφαιρικής μορφής κόμης, γρήγορης ανάπτυξης, ύψους 2-3 m. Οι βλαστοί είναι μεγάλου μήκους, ευλύγιστοι και χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, παλαμοειδή με 5–7 στενά φυλλάρια, βαθυπράσινα στην πάνω επιφάνεια, γκριζοπράσινα χνουδωτά στην κάτω. Τα άνθη είναι αρωματικά, σε επάκριες πυκνές ταξιανθίες στάχυ, χρώματος κυανοιώδους. Εμφανίζονται τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο. Έχουν δημιουργηθεί και ποικιλίες με άσπρα άνθη. Οι καρποί είναι μικροί, σε μέγεθος μικρών κόκκων πιπεριού, σκληροί, σε μωβ-μαύρο χρώμα, και ωριμάζουν από τα τέλη Σεπτεμβρίου μέχρι τέλη Νοεμβρίου.

Βιότοπος: φυτεύεται στις όχθες λιμνών σε παραθαλάσσιες θέσεις, κατά μήκος στις κοίτες των ποταμών και στις παρυφές δρόμων σχεδόν σε όλη την χώρα. Προτιμά χαμηλό υψόμετρο, προσαρμόζεται σε ποικιλία εδαφών, αντέχει στα αλατούχα και συνεκτικά εδάφη και στα υδροσταγονίδια της θάλασσας Είναι ευαίσθητο στην υπερβολική εδαφική υγρασία.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι ενδημικό φυτό της περιοχής της Μεσογείου

Πληροφορίες: Η λυγαριά είναι από τα πιο φημισμένα φυτά της αρχαιότητας. Κάτω από λυγαριά γεννήθηκε η Ήρα. Κατά τον Παυσανία η λυγαριά στόλιζε το προαύλιο του ναού της Ήρας στη Σάμο. Οι ευλύγιστοι βλαστοί χρησιμοποιήθηκαν κατά τον Όμηρο από τον Οδυσσέα για να δέσει τους συντρόφους του στα πρόβατα και να γλυτώσουν από τον Πολύφημο. Γνωστό από την αρχαιότητα για τις ανασταλτικές ιδιότητες, χρησιμοποιήθηκε ως ηρεμιστικό κατά της σεξουαλικής διέγερσης. Σε αυτό οφείλεται το όνομα του είδους agnus. Ο Θεόφραστος αναφέρεται σε αυτόν το θάμνο αρκετές φορές, με το όνομα αγνός (agnos). Το όνομα Vitex δόθηκε από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και προέρχεται από το λατινικό vieo, που σημαίνει υφαίνω ή δένω, μια αναφορά στη χρήση του Vitex agnus-castus στην καλαθοπλεκτική. Στο συγκεκριμένο μακροσκελές όνομά του επαναλαμβάνεται η λέξη "αγνός" στα ελληνικά και στα λατινικά.




0

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Agave americana, L.


Κοινή ονομασία: Αθάνατος, Αγαύη, Σάμπια, Centuryplant, American Century Plant, Pite

Οικογένεια: Asparagaceae

Συνώνυμα: Aloe americana (L.) Crantz


Περιγραφή: Τα φύλα του είναι πράσινα γλαυκά με έντονα αγκάθια περιμετρικά και στην κορυφή. Είναι επίσης σαρκώδη αυλακωτά με μήκος που φτάνει τα 2 μέτρα και σχηματίζουν ροζέτα. Τα άνθη είναι εύοσμα, κιτρινοπράσινα, 7 έως 9 εκατοστά, φύονται πολλά μαζί στις άκρες των οριζόντιων κλαδιών, και συγκεντρώνονται στο ψηλότερο τμήμα του ανθοφόρου βλαστού που φτάνει και τα 10 μέτρα. Μετά την άνθιση το φυτό ξεραίνεται. Ανθίζει μετά από 10 περίπου χρόνια, μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου. Θεωρείται είδος μονοκαρπικό, ανθίζει και καρποφορεί μια μόνο φορά κατά τη διάρκεια της ζωής του. Παρόλο που το φυτό πεθαίνει μετά την ανθοφορία του, εκπτύσσονται νέοι βλαστοί από τη βάση, οι οποίοι συνεχίζουν την ανάπτυξή του. 

Βιότοπος: Αναπτύσσονται σε ηλιόλουστες θέσεις, σε φτωχά και ξηρά εδάφη.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό με προέλευση το Μεξικό, εγκλιματισμένο στην Ελλάδα και ολόκληρη την Μεσόγειο.

Πληροφορίες: Από τον Αθάνατο παρασκευάζεται η τεκίλα, το νέκταρ του που περιέχει φρουκτόζη χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης, ενώ από τις ίνες των φύλλων του κατασκευάζονται σχοινιά, ψάθες και χοντρά πανιά. Ισπανοί και Πορτογάλοι εξερευνητές τον έφεραν στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα.


0

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Echinops sphaerocephalus, L.



Κοινή ονομασία: Εχίνοψ, κεφαλαγκάθι, Great Globethistle, Cardo pallotta maggiore 

Οικογένεια: Asteraceae 

Συνώνυμα: Echinops cirsiifolius (K. Koch) Grossh. - Echinops erevanensis Mulk. - Echinops macedonicus Formánek - Echinops multiflorus Lam., nom. illeg. - Echinops rochelianus var. cirsiifolius K. Koch



Περιγραφή: Είναι πολυετής πόα, με βλαστό ύψους 50 έως 80 εκ., διακλαδισμένο, με πυκνό τρίχωμα. Τα φύλλα είναι πτεροσχιδή, πράσινα στην ανώτερη επιφάνεια και λευκά-χνουδωτά στην κατώτερη με μικρά αγκάθια στις παρυφές των λοβών. Η σφαιρική ταξιανθία κεφάλιο έχει διάμετρο 4-7 εκ. με μπλε ή πράσινη-μπλε απόχρωση. Αποτελείται από πολλά σωληνοειδή ανθίδια με μπλε στεφάνες, μέσα από τις οποίες προβάλουν οι εντυπωσιακοί μπλε-γκρι ανθήρες. Κάθε ανθιδίο περιβάλλεται από πολυάριθμα, αγκαθωτά μικρά βράκτια. Ανθίζει Ιούλιο Αύγουστο.

Βιότοπος: Φυτρώνει σε ξηρές βραχώδεις πλαγιές, παρυφές δρόμων, θαμνώνες και δασικά διάκενα, σε χαμηλά υψόμετρα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι είδος της Α Μεσογείου, αρκετά κοινό στην Ελλάδα.

Πληροφορίες: Το όνομα προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις εχίνος + όψις και παραπέμπει στην αγκαθωτή εικόνα των ταξιανθιών του φυτού




0



Οι φωτογραφίες είναι ιδιοκτησία των συντακτών του phytologio.blogspot.com. Μπορείτε να εκτυπώσετε φωτογραφίες για προσωπική χρήση, υπό την προϋπόθεση ότι το λογότυπο δεν θα απομακρύνεται. Σε εργασίες και παρουσιάσεις θα γίνεται αναφορά στην ιστοσελίδα μας. Εάν σας ενδιαφέρει να χρησιμοποιήσετε καποια φωτογραφία σε μια δημοσίευση, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.

Powered by Blogger.

Αναγνώστες

Popular Posts

Translate

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Follow by Email

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Συνολικές προβολές σελίδας