Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Nicotiana glauca, Graham.


Κοινή ονομασία: Αγριοκαπνός, Αμερικάνος, Yellow Tree Tobacco, Tree Tobacco,

Οικογένεια: Solanaceae

Συνώνυμα:


Περιγραφή: Θαμνώδες φυτό ή μικρό δέντρο που φτάνει τα 3 με 4 μέτρα ύψος. Ο βλαστός είναι εύκαμπτος με φύλλα λογχοειδή, απλά έμισχα γλαύκου χρώματος. Τα άνθη είναι σωληνοειδή με διάμετρο 5 χιλιοστά και μήκος 4 εκατοστά περίπου κίτρινου χρώματος που σχηματίζουν ταξιανθία αραιής φόβης. Ανθίζει σχεδόν όλο το χρόνο, από τον Φεβρουάριο ως τα τέλη Οκτωβρίου. Ο καρπός είναι ωοειδής κάψα, μήκους 7-10 mm με πολλούς μικρούς σπόρους. 

Βιότοπος: Ευδοκιμεί σε πολλούς διαφορετικούς βιότοπους στην πεδινή ζώνη σε χαλάσματα, βράχους, παρυφές δρόμων και χέρσα χωράφια. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Κατάγεται από την Νότια Αμερική. Σήμερα έχει εξαπλωθεί σε όλες τις χώρες όπου καλλιεργείται ο καπνός και ως αυτοφυές φυτό σχεδόν παγκόσμια, Αμερική, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Υποσαχάρια Αφρική, Εύκρατη Ασία, Νότια Ευρώπη, κ.α.. 

Πληροφορίες: Καλλιεργείται ως διακοσμητικό. Ο αγριοκαπνός είναι τοξικός λόγω των αλκαλοειδών που περιέχει ενώ ως ζιζάνιο μπορεί να βλάψει και τον άνθρωπο ή άλλους οργανισμούς καθώς και το περιβάλλον με τον περιορισμό της βιοποικιλότητας




0

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Hypericum triquetrifolium, Turra


Κοινή ονομασία: Υπερικό το τριγωνόφυλλο, Υπερικό, αγούδουρας, αγούζαρο, σουμάκι, φουκάλι, βαλσαμόχορτο, ψυλλίνα, μαζούλι, Triangular Leaved St John's Wort.

Οικογένεια: Hypericaceae

ΣυνώνυμαHypericum crispum L.


Περιγραφή: Είναι πολυετής πόα, με έναν πυκνό, ημισφαιρικό σκελετό αρκετά διακλαδισμένο ύψους 30-40 εκατοστά που ξεκινά από έρπουσα βάση. Έχει πολύ μικρά φύλλα αντίθετα, τριγωνικά περίβλαστα με λίγους αδένες. Τα άνθη είναι ομοιόμορφα και αραιά κατανεμημένα και έχουν 5 σέπαλα και πέπαλα. Τα πέταλα είναι κίτρινα, διπλάσια από τα σέπαλα με στίγματα στην περιφέρεια. Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι με τα νήματα τους να συμφύονται στην βάση δημιουργώντας δέσμες. Μετά το πέρας της άνθησης στην κορυφή κάθε βλαστού παραμένουν χιλιάδες μικροσκοπικοί σπόροι έτοιμοι για διασπορά, ενώ το επόμενο χρονικό διάστημα το φυτό παραμένει συρρικνωμένο. Ανθίζει Μάιο έως Σεπτέμβριο. Ολόκληρο το φυτό αναδίδει μια έντονα πικάντικη μυρωδιά, ιδιαίτερα τις πολύ ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Βιότοπος: Φυτεύεται σε ξηρά λιβάδια, αμμώδεις περιοχές και στις παρυφές δρόμων σε χαμηλά υψόμετρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ποικιλόμορφο είδος που απαντάται στα περισσότερα μέρη της Μεσογείου.

Πληροφορίεςtriquetrifolium = με τριγωνικά φύλλα. Το συγκεκριμένο είδος χρησιμοποιείται για την κατασκευή σαρώθρων. Το φυτό αυτό είναι μελισσοτροφικό, και φαρμακευτικό. Το είδος Hypericum triquetrifolium συγχέεται πολύ συχνά με το Hypericum perforatum όχι τυχαία, αφού και τα δύο είδη διατηρούν έναν σκούρο πορφυρό σκελετό από τα μέσα καλοκαιριού μέχρι το χειμώνα με του H. triquetrifolium να είναι πιο οριζόντιος, θυσσανωτός. Επίσης διαθέτουν τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες, σχεδόν την ίδια ποσότητα υπερικίνης, γι αυτό και κατά τη συλλογή τους δε γίνεται διάκριση. Από τα 40 περίπου είδη του γένους Hypericum που είναι ενδημικά στην Ελλάδα, τα δύο αυτά είναι τα πιο γνωστά και πιο διαδεδομένα.






0

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Ecballium elaterium, (L.) A.Rich.



Κοινή ονομασία: Πικραγγουριά, Εκβάλιον, Γαϊδουραγγουριά, Ελατήριο, Αγριαγγουριά, Squirting Cucumber.


Οικογένεια: Cucurbitaceae

Συνώνυμα: Citrullus vulgaris Schrader - Cucumis citrullus Ser.



Περιγραφή: Έρπον πολυετές φυτό με σαρκώδες τριχωτό βλαστό που φτάνει σε ύψος τα 30 εκατοστά και σε διάμετρο το ένα μέτρο. Τα φύλλα είναι μεγάλα οδοντωτά με τρίχες στην κάτω επιφάνεια. Τα άνθη είναι κίτρινα μονογενή και εκφύονται στις μασχάλες των φύλλων. Τα αρσενικά σε ταξιανθία βότρυ ενώ τα θηλυκά ανά ένα. Ο καρπός είναι κυλινδρικός ωοειδής περίπου 5 εκατοστά και καλύπτεται από τρίχες. Η ανθοφορία του διαρκεί από τον Ιούνιο μέχρι το Αύγουστο.

Βιότοπος: Φύεται συνήθως, σε πετρώδη εδάφη, ακαλλιέργητους αγρούς και παρυφές αγροτικών δρόμων σε χαμηλά υψόμετρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό των παραμεσόγειων χωρών.

Πληροφορίες: Το φυτό είναι δηλητηριώδες, όμως χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς από την αρχαιότητα. Το επιστημονικό όνομά του το φυτό το πήρε επειδή όταν κάποιος αγγίξει τους ώριμους καρπούς, αυτοί ανοίγουν και οι σπόροι εκτοξεύονται παντού (εκβάλλει ως ελατήριο). Όλα τα μέρη του φυτού έχουν πικρή και δυσάρεστη γεύση.


0

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

marrubium velutinum, Sm.


Κοινή ονομασία: Βρωμόμουρος, άγριασφάκα

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα:



Περιγραφή: Πολυετές ριζωματώδες φυτό με ύψος 40 εκατοστά. Τα φύλλα είναι έμισχα, ελλιπτικά έως κυκλικά στενότερα στην βάση. Είναι ομαλά οδοντωτά με αστερόμορφες τρίχες. Τα άνθη φύονται σε σπονδύλους. Ο κάλυκας σωληνοειδής, ισομήκης ή προεξέχων της στεφάνης. Η στεφάνη είναι κίτρινη με χνούδι ή τρίχες εξωτερικά. Η περίοδος ανθοφορίας είναι από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο.

Βιότοπος: Το φυτό αναπτύσσεται σε ξηρά, βραχώδη ασβεστολιθικά εδάφη, βοσκοτόπους, σε υψόμετρο 1700 - 2400 μέτρα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό της Πίνδου, κεντρική Ελλάδα και το Παναχαϊκό στη βορειοδυτική Πελοπόννησο.

Πληροφορίες: Φωτογραφίες από Κατάρα.





0

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Vitex agnus-castus, L.



Κοινή ονομασία: Λυγαριά, Chaste tree, lilac Chasteberry, Wild Lavender, Agnocasto

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Agnus-castus robusta (Lebas) Carrière - Agnus-castus vulgaris Carrière - Vitex agnus Stokes - Vitex agnus-castus f. caerulea (Rehder) Moldenke - Vitex agnus-castus f. laciniosa (Ces.) Moldenke - Vitex robusta Lebas - Vitex verticillata Lam.


Περιγραφή: Φυλλοβόλος πολυστέλεχος θάμνος, τουφωτής - σφαιρικής μορφής κόμης, γρήγορης ανάπτυξης, ύψους 2-3 m. Οι βλαστοί είναι μεγάλου μήκους, ευλύγιστοι και χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, παλαμοειδή με 5–7 στενά φυλλάρια, βαθυπράσινα στην πάνω επιφάνεια, γκριζοπράσινα χνουδωτά στην κάτω. Τα άνθη είναι αρωματικά, σε επάκριες πυκνές ταξιανθίες στάχυ, χρώματος κυανοιώδους. Εμφανίζονται τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο. Έχουν δημιουργηθεί και ποικιλίες με άσπρα άνθη. Οι καρποί είναι μικροί, σε μέγεθος μικρών κόκκων πιπεριού, σκληροί, σε μωβ-μαύρο χρώμα, και ωριμάζουν από τα τέλη Σεπτεμβρίου μέχρι τέλη Νοεμβρίου.

Βιότοπος: φυτεύεται στις όχθες λιμνών σε παραθαλάσσιες θέσεις, κατά μήκος στις κοίτες των ποταμών και στις παρυφές δρόμων σχεδόν σε όλη την χώρα. Προτιμά χαμηλό υψόμετρο, προσαρμόζεται σε ποικιλία εδαφών, αντέχει στα αλατούχα και συνεκτικά εδάφη και στα υδροσταγονίδια της θάλασσας Είναι ευαίσθητο στην υπερβολική εδαφική υγρασία.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι ενδημικό φυτό της περιοχής της Μεσογείου

Πληροφορίες: Η λυγαριά είναι από τα πιο φημισμένα φυτά της αρχαιότητας. Κάτω από λυγαριά γεννήθηκε η Ήρα. Κατά τον Παυσανία η λυγαριά στόλιζε το προαύλιο του ναού της Ήρας στη Σάμο. Οι ευλύγιστοι βλαστοί χρησιμοποιήθηκαν κατά τον Όμηρο από τον Οδυσσέα για να δέσει τους συντρόφους του στα πρόβατα και να γλυτώσουν από τον Πολύφημο. Γνωστό από την αρχαιότητα για τις ανασταλτικές ιδιότητες, χρησιμοποιήθηκε ως ηρεμιστικό κατά της σεξουαλικής διέγερσης. Σε αυτό οφείλεται το όνομα του είδους agnus. Ο Θεόφραστος αναφέρεται σε αυτόν το θάμνο αρκετές φορές, με το όνομα αγνός (agnos). Το όνομα Vitex δόθηκε από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και προέρχεται από το λατινικό vieo, που σημαίνει υφαίνω ή δένω, μια αναφορά στη χρήση του Vitex agnus-castus στην καλαθοπλεκτική. Στο συγκεκριμένο μακροσκελές όνομά του επαναλαμβάνεται η λέξη "αγνός" στα ελληνικά και στα λατινικά.




0

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Agave americana, L.


Κοινή ονομασία: Αθάνατος, Αγαύη, Σάμπια, Centuryplant, American Century Plant, Pite

Οικογένεια: Asparagaceae

Συνώνυμα: Aloe americana (L.) Crantz


Περιγραφή: Τα φύλα του είναι πράσινα γλαυκά με έντονα αγκάθια περιμετρικά και στην κορυφή. Είναι επίσης σαρκώδη αυλακωτά με μήκος που φτάνει τα 2 μέτρα και σχηματίζουν ροζέτα. Τα άνθη είναι εύοσμα, κιτρινοπράσινα, 7 έως 9 εκατοστά, φύονται πολλά μαζί στις άκρες των οριζόντιων κλαδιών, και συγκεντρώνονται στο ψηλότερο τμήμα του ανθοφόρου βλαστού που φτάνει και τα 10 μέτρα. Μετά την άνθιση το φυτό ξεραίνεται. Ανθίζει μετά από 10 περίπου χρόνια, μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου. Θεωρείται είδος μονοκαρπικό, ανθίζει και καρποφορεί μια μόνο φορά κατά τη διάρκεια της ζωής του. Παρόλο που το φυτό πεθαίνει μετά την ανθοφορία του, εκπτύσσονται νέοι βλαστοί από τη βάση, οι οποίοι συνεχίζουν την ανάπτυξή του. 

Βιότοπος: Αναπτύσσονται σε ηλιόλουστες θέσεις, σε φτωχά και ξηρά εδάφη.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό με προέλευση το Μεξικό, εγκλιματισμένο στην Ελλάδα και ολόκληρη την Μεσόγειο.

Πληροφορίες: Από τον Αθάνατο παρασκευάζεται η τεκίλα, το νέκταρ του που περιέχει φρουκτόζη χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης, ενώ από τις ίνες των φύλλων του κατασκευάζονται σχοινιά, ψάθες και χοντρά πανιά. Ισπανοί και Πορτογάλοι εξερευνητές τον έφεραν στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα.


0

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Echinops sphaerocephalus, L.



Κοινή ονομασία: Εχίνοψ, κεφαλαγκάθι, Great Globethistle, Cardo pallotta maggiore 

Οικογένεια: Asteraceae 

Συνώνυμα: Echinops cirsiifolius (K. Koch) Grossh. - Echinops erevanensis Mulk. - Echinops macedonicus Formánek - Echinops multiflorus Lam., nom. illeg. - Echinops rochelianus var. cirsiifolius K. Koch



Περιγραφή: Είναι πολυετής πόα, με βλαστό ύψους 50 έως 80 εκ., διακλαδισμένο, με πυκνό τρίχωμα. Τα φύλλα είναι πτεροσχιδή, πράσινα στην ανώτερη επιφάνεια και λευκά-χνουδωτά στην κατώτερη με μικρά αγκάθια στις παρυφές των λοβών. Η σφαιρική ταξιανθία κεφάλιο έχει διάμετρο 4-7 εκ. με μπλε ή πράσινη-μπλε απόχρωση. Αποτελείται από πολλά σωληνοειδή ανθίδια με μπλε στεφάνες, μέσα από τις οποίες προβάλουν οι εντυπωσιακοί μπλε-γκρι ανθήρες. Κάθε ανθιδίο περιβάλλεται από πολυάριθμα, αγκαθωτά μικρά βράκτια. Ανθίζει Ιούλιο Αύγουστο.

Βιότοπος: Φυτρώνει σε ξηρές βραχώδεις πλαγιές, παρυφές δρόμων, θαμνώνες και δασικά διάκενα, σε χαμηλά υψόμετρα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι είδος της Α Μεσογείου, αρκετά κοινό στην Ελλάδα.

Πληροφορίες: Το όνομα προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις εχίνος + όψις και παραπέμπει στην αγκαθωτή εικόνα των ταξιανθιών του φυτού




0

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Limonium sinuatum, (L.) Mill.



Κοινή ονομασία: Λειμώνιο το δαντελωτό, Αμάραντο, Προβάτσα, Statice, Wavyleaf Sealavender

Οικογένεια: Plumbaginaceae

Συνώνυμα: Statice sinuata L.



Περιγραφή: Πολυετές ποώδες φυτό με μεγάλη εξάπλωση. Ο βλαστός του είναι σκληρός, λεπτός και διακλαδιζόμενος με χαρακτηριστικά γραμμοειδή πτερύγια, που φτάνει τα 40 εκατοστά ύψος. Τα φύλλα του σχηματίζουν ρόδακα. Τα άνθη είναι λευκά και σχηματίζουν ταξιανθία πυκνού κόρυμβου. Ο κάλυκας είναι πτυχωτός με εντυπωσιακό κυανοϊώδες χρώμα. Ανθίζει από Ιούνιο έως Αύγουστο.

Βιότοπος: Κοντά στην θάλασσα σε παράλιες, πετρώδεις θέσεις, θαμνότοπους

Εξάπλωση - Καταγωγή: Παραμεσόγειων χωρών, στη νότια Ελλάδα και τα νησιά.

Πληροφορίες: Κατά τη διάρκεια της άνθησης τα φύλλα στη βάση ξηραίνονται σιγά σιγά, και όλο το φυτό διατηρείται έως τα μέσα του καλοκαιριού. Τα άνθη του διατηρούνται για μεγάλο διάστημα, γι΄αυτό και μια από τις κοινές του ονομασίες είναι «αμάραντο».




0

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Noccaea tymphaea, (Hausskn.) F. K. Meyer.


Κοινή ονομασία: Θλάσπι της Πίνδου

Οικογένεια: Brassicaceae

Συνώνυμα: Thlaspi tymphaeum Hausskn. - Thlaspi pindicum Hausskn.



Περιγραφή: Πολυετής πόα με λευκά άνθη σε ταξιανθία βότρυ. Ανθίζει από το Μάιο μέχρι τις αρχές του Ιουλίου.

Βιότοπος: Απαντάται επάνω στα σερπεντινικά πετρώματα, πετρώδεις πλαγιές, ρεματιές, βραχώδες έδαφος, οφιόλιθους, σε μεγάλα υψόμετρα από 900 έως 2200 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Β. Ελλάδα Ν. Αλβανία

Πληροφορίες: Το ότι φύεται σε σερπεντικά υποστρώματα προσδιορίζει τις υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, όπως νικελίου, που συσσωρεύονται στους ιστούς του.



0

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Delphinium peregrinum, L.



Κοινή ονομασία: Δελφίνιο το εξωτικό, καρφόχορτο, Violet Larkspur

Οικογένεια: Ranunculaceae

Συνώνυμα: Delphinium peregrinum subsp. verdunense (Balb.) O. Bolòs & Vigo


Περιγραφή: Ετήσιο πόώδες φυτό με όρθιο διακλαδιζόμενο βλαστός, συνήθως χνουδωτός και φτάνει σε ύψος τα 80 εκατοστά. Φύλλα παλαμοσχιδή, καταμήκος πολυσχιδή με στενούς λοβούς, τα ανώτερα γραμμοειδή. Τα άνθη σχηματίζουν αραιούς βότρεις, μήκους 1,5-2 εκατοστά, κυανού-βιολετί χρώματος. Από τα 5 πέταλα της στεφάνης το επάνω φέρει μακρύ χαρακτηριστικό "πλήκτρο" που μοιάζει με σωλήνα χρώματος καφέ-ιώδες ή σκούρο ιώδες. Το πλήκτρο του άνθους να είναι εμφανώς μακρύτερο των υπόλοιπων τμημάτων του περιανθίου και συνήθως στραμμένο προς την κορυφή του βλαστού. Τα ανώτερα πέταλα φέρουν πλευρικά πτερύγια. Τα εξωτερικά τμήματα του περιανθίου είναι χνουδωτά. Ανθίζει Ιούλιο Αύγουστο. 

Βιότοπος: Πετρώδεις θαμνότοποι, Λιβάδια και ακαλλιέργητα χωράφια.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Κοινό είδος της Ελλάδας της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης.

Πληροφορίες: Tο όνομά του οφείλεται στην ομοιότητα του σχήματος του άνθους του με δελφίνι. Είναι τοξικό φυτό, εξαιτίας των αλκαλοειδών που περιέχει.



0

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Thymus capitatus, (L.) Hoffmanns. & Link.


Κοινή ονομασία: Θυμάρι, Θύμος ο κεφαλωτός, Θρούμπι, Thymus

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Coridothymus capitatus (L.) Rchb. f. - Origanum capitatum (L.) Kuntze - Satureja capitata L. - Thymbra capitata (L.) Cav.


Περιγραφή: Είναι ένας πολυετής αρωματικός θάμνος, , πολύκλαδος, με ξυλώδεις βλαστούς το ύψος του οποίου μπορεί να φθάσει 50 εκατοστά. Κλασικό φυτό της φρυγανώδους βλάστησης με πάγια ανάπτυξη που σχηματίζει τούφα. Τα φύλλα του είναι απλά, αντίθετα, επιφυή, γραμμοειδή, εμφανώς αδενώδη και όταν τριφτούν αναδίδουν μια χαρακτηριστική μυρωδιά. Τα άνθη του είναι ερμαφρόδιτα φέρονται σε πυκνούς σπονδύλους και σχηματίζουν μια σχεδόν στρογγυλή κεφαλή (capitatus). Ο καρπός του είναι μικρό κάρυο. Ανθίζει Ιούνιο-Ιούλιο και σε μεγάλη ξηρασία η ανθοφορία μπορεί να μετατοπιστεί το Σεπτέμβριο.

Βιότοπος: Είναι πολύ κοινό σε πετρώδεις πλαγιές, σε ασβεστολιθικές, άγονες περιοχές διαταραγμένες θέσεις, σε θαμνώνες και δάση. Ιδιαίτερα ανθεκτικό στην ξηρασία και σε φτωχά εδάφη. Σε μεγάλη έλλειψη νερού μπορεί να χάσει τα φύλλα του, αλλά αναβλαστάνει στην πρώτη ευκαιρία.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Νότια-ανατολική Ευρώπη.

Πληροφορίες: Το θυμάρι είναι ένα κατεξοχήν μελισσοκομικό φυτό, που από αυτό παράγεται το καλύτερο μέλι. Από την αρχαιότητα το θυμάρι ήταν εξαιρετικό φαρμακευτικό φυτό και ο Διοσκουρίδης το αναφέρει ως φάρμακο. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη θύω, που σημαίνει ευωδιάζω. Παραπέμπει επομένως στο εξαίσιο άρωμα που αναδύει. Οι εραστές των Μεσογειακών κήπων συνηθίζουν να καλλιεργούν μια μικρή ποικιλία από διάφορα είδη θυμαριού.





0

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Bornmuellera tymphaea, Hausskn.



Κοινή ονομασία: Βορμουελέρα της Τύμφης

Οικογένεια: Brassicaceae

Συνώνυμα: Vesicaria tymphaea - Alyssum tymphaeum - Ptilotrichum tymphaeum

Περιγραφή: Πολυετής πόα με λευκά άνθη σε ταξιανθία βότρυ. Ανθίζει από το Μάιο μέχρι τις αρχές του Ιουλίου.

Βιότοπος: Απαντάται επάνω στα σερπεντινικά πετρώματα, σε βράχια, σταθεροποιημένες σάρες, λιβάδια και άκρες δρόμων, σε μεγάλα υψόμετρα από 800 έως 2200 μέτρα. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό της Πίνδου

Πληροφορίες: Το ότι φύεται σε σερπεντικά υποστρώματα προσδιορίζει τις υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, όπως νικελίου, που συσσωρεύονται στους ιστούς του. Σπάνιο ενδημικό της ελληνικής χλωρίδας. Συμπεριλαμβάνεται στον παγκόσμιο κατάλογο ειδών που χρήζουν προστασίας του ΟΗΕ και τα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών που καταχωρήθηκαν για το δίκτυο “ΦΥΣΗ 2000”.



0



Οι φωτογραφίες είναι ιδιοκτησία των συντακτών του phytologio.blogspot.com. Μπορείτε να εκτυπώσετε φωτογραφίες για προσωπική χρήση, υπό την προϋπόθεση ότι το λογότυπο δεν θα απομακρύνεται. Σε εργασίες και παρουσιάσεις θα γίνεται αναφορά στην ιστοσελίδα μας. Εάν σας ενδιαφέρει να χρησιμοποιήσετε καποια φωτογραφία σε μια δημοσίευση, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.

Powered by Blogger.

Αναγνώστες

Popular Posts

Translate

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Follow by Email

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Συνολικές προβολές σελίδας