Arum italicum, Mill.

Κοινή ονομασία: Άρον το ιταλικόν, δρακοντιά, φιδόχορτο, κυκολοθιά, βουρβός, Large Cuckoo Pint, Italian Lords And Ladies

Οικογένεια: Araceae

Συνώνυμα: Arisarum italicum (Mill.) Raf. - Arum maculatum var. italicum (Mill.) O. Targ. Tozz.

Περιγραφή: Είναι πολυετής πόα με μεγάλα έμμισχα φύλλα και κονδυλώδης ρίζα. Τα φύλλα είναι τρίλοβα λογχοειδή, βαθυπράσινα με την άνω επιφάνεια γυαλιστερή και συχνά με υπόλευκες φλέβες, με μήκος έως 40 εκατοστά που εμφανίζονται νωρίς την άνοιξη. Τα άνθη του είναι πολύ μικρά αναπτύσσονται στη βάση της στήλης σχηματίζοντας χαρακτηριστική ταξιανθία σπάδικα, η οποία περιβάλλεται από ένα μεγάλο ωχροπράσινο βράκτιο φύλλο, που ονομάζεται σπάθη. Είναι μονογενή κίτρινα με τα θηλυκά να βρίσκονται στο κάτω μέρος του σπάδικα και τα αρσενικά ακριβώς από πάνω. Ανθίζει την άνοιξη. Οι καρποί είναι ράγες συγκεντρωμένοι στον άξονα, στην αρχή πράσινοι, και όταν ωριμάσουν κόκκινοι, στο μέγεθος ενός μπιζελιού.

Βιότοπος: Φύεται σε φράκτες, στις παρυφές αγροτικών δρόμων, σε πολυετείς καλλιέργειες, αμπελώνες και ελαιώνες, κυρίως σε σκιερά σημεία, σε υγρούς τόπους, σε αραιά δάση και χαράδρες. Προτιμά βαθιά και καλά αεριζόμενα εδάφη. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό, πολύ κοινό φυτό της νότιας Ευρώπης σε περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο τα Βαλκανίων αλλά και τη ΝΔ Τουρκία

Πληροφορίες: Ολόκληρο το φυτό είναι δηλητηριώδες και περισσότερο οι καρποί του που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή δηλητηρίαση. Ευτυχώς κατά το μάσημα προκαλούν άμεσο πόνο και αποφεύγεται η κατάποση. Είναι φαρμακευτικό φυτό και η ρίζα του συλλέγεται και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών. Στην αρχαιότητα θεωρήθηκε μαγικό φυτό. Πολλά είδη της οικογένειας αυτής, για να προσελκύσουν τα μικρά έντομα που θα τα επικονιάσουν παράγουν δυσάρεστη οσμή.

0

Arisarum vulgare , Αρισάρι ή λυχναράκι

-->

Αρισάρι ή λυχναράκι είναι ένα πολύ διαδεδομένο φυτό που ανθίζει το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη. Ανήκει στην οικογένεια Araceae και είναι ιθαγενές στην περιοχή της Μεσογείου.

Είναι ένα περίεργο, (λόγω σχήματος του άνθους και της περιόδου άνθησης), άγριο φυτό από τους μικρότερους αντιπροσώπους της οικογένειας. Χρειάζεται αρκετή υγρασία και συνήθως απαντάτε στην σκιά δένδρων. Στις φωτογραφίες έχει βλαστήσει στην βάση του κορμού ελιάς στην Αργολίδα. Το φυτό αναφέρεται πρώτα από τον Διοσκουρίδη ο οποίος έδωσε το όνομα «αρίσαρο» συσχετίζοντας το με τον θεό Άρη. Το φυτό χρησιμοποιείτο για την ίαση ανοιχτών πληγών παρότι θεωρείται δηλητηριώδες στη Βόρεια Αφρική. Όταν όμως το φαγητό ήταν δυσεύρετο, έτρωγαν τις κονδυλώδεις ρίζες του καλά βρασμένες ώστε να φύγουν οι τοξικές ουσίες (περιέχει κυρίως κρυστάλλους του οξαλικού ασβεστίου) που προκαλούν πόνο και οίδημα στα χείλη.

Το φυτό είναι πολυετές, παρότι δεν εμφανίζεται την θερμή περίοδο του χρόνου και αναπτύσσεται από ένα κονδυλώδες υπόγειο ρίζωμα.

Το φυτό χρησιμοποιείτε στην κηποτεχνία για την δημιουργία χλοοτάπητα

-->

0