Aubrieta deltoidea, (L.) D.C.

Κοινή ονομασία: Ωμπριέτα η δελτοειδής, Αουβριετία η διάμεσος

Οικογένεια: Brassicaceae

Συνώνυμα: Alyssum deltoideum L. 1763 - Aubrieta deltoidea (L.) DC. var. Deltoidea - Aubrieta integrifolia Fisch. & C. A. Mey. - Aubrieta graeca Griseb - Aubrieta intermedia Boiss.

Περιγραφή: Χλοάζων πόα με ξυλώδεις μίσχους μόνο στη βάση, γενικά μικρού μεγέθους. Βλαστοί κοντοί, 5-10 εκατοστά, επικλινείς προς ανιόντες. Φύλλα με κοντό μίσχο, κατ’ εναλλαγή, ωοειδή-λογχοειδή, σπατουλοειδή, και αραιά οδοντωτά στα πλάγια 4 x 10-12 χιλιοστά, χρώματος γκρίζου, καλυμμένα με
αστεροειδείς τρίχες. Άνθη ιώδη ή ρόδινα με κίτρινο φάρυγγα. Τα δύο από τα 4 σέπαλα φέρουν ένα μικρό εξόγκωμα. Οι σπόροι είναι ωοειδείς συμπιεσμένοι καφέ χρώματος. Ανθοφορία από Μάρτιο έως Ιούνιο.

Βιότοπος: Σε βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές, ασβεστολιθικοί βράχοι, σχισμές και Κορυφές, 300‒2400 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό της μεσογείου με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Πληροφορίες: Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό. Το όνομα γένους, τιμά τον Γάλλο καλλιτέχνη του 17ου αιώνα, Claude Aubriet, ο οποίος είχε τη θέση του Βασιλικού Βοτανικού Ζωγράφου στον Γαλλικό Βασιλικό Κήπο και ήταν συνοδός του Tournefort στο ταξίδι του στην Ανατολή.

Vascular plants of Greece checklist

0

Ptilostemon gnaphaloides, (L.) Less. subsp. pseudofruticosus, (Pamp.) Greuter

Κοινή ονομασία: Πτιλόστεμο το γναφαλοϊδές υποείδος ο φευδοθαμνώδης

Οικογένεια: Asteraceae

Συνώνυμα: Ptilostemon gnaphaloides (Cyr.) Soják subsp. pseudofructicosus (Pamp.) Greuter - Cirsium chamaepeuce (L.) Ten., - Chamaepeuce fruticosa (Desf.) DC.

Περιγραφή: Μικρός θάμνος με ύψος μέχρι 1 μέτρο και χνουδωτούς ανθοφόρους βλαστούς. Τα φύλλα είναι γραμμοειδή με πυκνό άσπρο χνούδι στην κάτω επιφάνεια. Αυτά της βάσης είναι ελαφρώς διευρυμένα, μυτερά και μικρότερα από τα υπόλοιπα. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο

Βιότοπος: Απαντάται σε βραχώδεις θέσεις που βρίσκονται κοντά σε θάλασσα και ξέφωτα πευκοδασών, πετρώδεις πλαγιές, σχισμές βράχων και κρημνούς έως τα 100 μέτρα Υψόμετρο.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι της φυτό ανατολικής Μεσογείου.

Πληροφορίες: το P. Gnaphaloides subsp. speudofruticosus εμφανίζει παρόμοιες οικολογικές απαιτήσεις  με το P. Chamaepeuce.

0

Parietaria judaica, L.

Κοινή ονομασία: Ελξίνη η ιουδαϊκή, Ελξίνη, Περδικάκι, Ανεμογλέντι, Ανεμόχορτο, Κολλητρίδα, Παρθενούλι, dead nettle, Kirribilli curse, pellitory, pellitory of the wall, pellitory-of-the-wall, spreading pellitory, sticky weed, wall pellitory.

Οικογένεια: Urticaceae

Συνώνυμα: Parietaria diffusa Mert. & W. D. J. Koch -  Parietaria judaica var. brevipetiolata Boiss - Parietaria littoralis Schchian - Parietaria officinalis subsp. judaica (L.) Bég. - Parietaria punctata Willd. - Parietaria ramiflora Moench;

0

Veronica cymbalaria, Bodard

Κοινή ονομασία: Pale Speedwell, Glandular Speedwell

Οικογένεια: Plantaginaceae

Συνώνυμα: Veronica cuneata Guss. - Veronica cymbalaria Bodard subsp. cymbalaria - Veronica glandulifera Freyn

0

Veronica hederifolia , L.

 Κοινή ονομασία: Βερονίκη η Κισσόφιλλη, Βερόνικα, Ivy Leaved Speedwell, Ivyleaf Speedwell.

Οικογένεια: Plantaginaceae

Συνώνυμα: Cardia quadriloba Dulac - Cochlidiosperma hederifolium (L.) Opiz - Veronica lappago Schrank

Περιγραφή: Ετήσια πόα με λεπτούς, διακλαδιζόμενους από την βάση, κατακείμενους βλαστούς μήκους 10 έως 40 εκατοστά. Τα φύλλα είναι πλατιά ωοειδή, τρίλοβα με μεσαίο λοβό μακρύτερο, έντονα τριχωτά. Τα άνθη είναι έμμισχα και εκφύονται μονήρη από τις μασχάλες των φύλλων. Τα πέταλα είναι 4 και παρουσιάζουν μία κάθετη συμμετρία. Το χρώμα τους είναι λευκό-κυανό με σκούρες μπλε ραβδώσεις και λευκό πυρήνα. Ανθίζει από νωρίς την άνοιξη και για όλο το καλοκαίρι. Ο καρπός είναι κάψα με τέσσερις λοβούς.

Βιότοπος: Συνήθως μέσα σε ερείπια, κήπους, δρόμους, τοίχους, σε καλλιεργούμενες εκτάσεις όπου θεωρείται ζιζάνιο (σιτηρά, όσπρια) και διαταραγμένους βιότοπους, έως τα 1800 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό της Ευρασίας με τη στενή έννοια, από την Ευρώπη στην Ιαπωνία. Σήμερα είναι διαδεδομένο στις περισσότερες εύκρατες περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου..

Πληροφορίες: Είναι ένα συνηθισμένο φυτό, που έχει μεγάλη ομοιότητα με την Veronica cymbalaria. Τα δύο αυτά είδη συχνά βρίσκονται να φυτρώνουν μαζί.

0

Sedum album, L.

Κοινή ονομασία: Σέδο το λευκό, White Stonecrop.

Οικογένεια: Crassulaceae

Συνώνυμα: Oreosedum album (L.) Grulich - Oreosedum serpentini (Janch.) Grulich - Sedum album subsp. athoum (DC.) Maire & Petitm. - Sedum album subsp. teretifolium Syme - Sedum clusianum Guss. - Sedum micranthum DC. - Sedum teretifolium Lam. - Sedum vermiculifolium P. Fourn.

0

Acinos alpinus, (L.) Moench

Κοινή ονομασία: Άκινος ο βουνίσιος, Alpine Calamint

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Calamintha alpina Lam. - Satureja alpina Scheele - Thymus alpinus L. - Acinos rotundifolius Friv. ex Walp. - Calamintha thracica Velen.

Περιγραφή: Πολυετές κατακείμενο ξυλώδες φυτό ύψους έως 30 εκατοστά. Ο βλαστός είναι λεπτός, χνουδωτός, με τα κατώτερα γόνατα να ριζοβολούν. Τα φύλλα χνουδωτά, ωοειδή, λεία, με μικρό μίσχο ελαφρώς οδοντωτά. Τα άνθη εμφανίζονται σε σπονδύλους 2-4 και προεξέχουν εμφανώς από τα βράκτια. Ανθίζει Ιούνιο - Σεπτέμβριο,

Βιότοπος: Ασβεστολιθικούς βράχους, πετρώδεις πλαγιές, βραχώδεις θέσεις και αλπικά λιβάδια έως τα 2000 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό των βουνών της κεντρικής και νότιας Ευρώπης.

Πληροφορίες: Είναι ένα από τα μικρότερα φυτά της οικογένειας Lamiaceae

0

Campanula constantini, Beauverd &Topali

Κοινή ονομασία: Κοδώνιο του Κωνσταντίνου, Καμπανούλα

Οικογένεια: Campanulaceae 

Συνώνυμα: 

Περιγραφή: Διετές πολύκλαδο φυτό, με βλαστούς χνουδωτούς συνήθως κατακείμενους. Τα φύλλα της βάσης 2-7 εκ. ωοειδή έως αντωοειδή-σπατουλοειδή έλοβα, πυκνός φαιοχνοώδη, που σχηματίζουν ροζέτα. Στεφάνη 6-11 χιλιοστά. Ο καρπός είναι πολύσπερμη κάψα. Ανθίζει από Απρίλιο έως Ιούνιο.

Βιότοπος: Απαντάται σε σχισμές ασβεστολιθικών βράχων, πετρώδεις θαμνότοπους, βραχώδη πρανή και ξερολιθιές, έως τα 1500 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό στο Δυτικό Αιγαίο, Δίρφη, Ξηροβούνι Ευβοίας. Σχιζοενδημικά τάξα συγγενικά μεταξύ τους με τυπική περίπτωση ενδημισμού σε περιοχές με έντονο κατακερματισμό όπως τα νησιά και ποικιλία βιοτόπων, όπως έχει η Ελλάδα. Campanula constantinii- C. cymea,- C. sciathia, -C. scopelia.

Πληροφορίες: Το όνομα του είδους constantini δόθηκε προς τιμήν του Κωνσταντίνου Τοπάλη. Σχεδόν Απειλούμενο – NT. Προστατευόμενο φυτικό είδος στην Ελλάδα, βάση του Προεδρικού Διατάγματος 67/1981 (ΦΕΚ 23Α)

0

Fumana procumbens, (Dunal) Gren. & Godr.

Κοινή ονομασία: Φουμάνα, Sprawling Needle Sunrose, Fumana

Οικογένεια: Cistaceae

Συνώνυμα: Cistus fumana L. - Cistus nudiflorus Lam. - Fumana nudifolia (Lam.) Janchen - Fumana vulgaris Spach - Helianthemum fumana (L.) Mill. - Helianthemum procumbens Dunal.

Περιγραφή: Πολυετής μικρός θάμνος, με βλαστούς 10-30 εκατοστά ύψος, όρθιοι, κατακείμενοι ή ανερχόμενοι, τριχωτοί, αποξυλωμένοι στη βάση. Ανώτερα φύλλα κατ’ εναλλαγή, στενά, γραμμοειδή, πευκοειδή, χωρίς παράφυλλα. Άνθη μονήρη στις μασχάλες των φύλλων, κίτρινα, μικρά με 5 πέταλα. Κάλυκας με 5 σέπαλα, τα 2 εξωτερικά μικρά, τα 3 εσωτερικά μεγάλα, μεμβρανώδη, με προεξέχοντα νεύρα. Πολυάριθμοι στήμονες, εξωτερικοί χωρίς ανθήρες. Ωοθήκη επιφυής. Ο καρπός είναι κάψα. Ανθίζει Μάιο και Ιούνιο.

Βιότοπος: Αναπτύσσεται σε βραχώδεις πλαγιές, ασβεστόλιθικούς βράχους και σάρες, έως τα 1300 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Νότια και δυτική Ευρώπη, Βαλτική, Μικρά Ασία, Ιράν.

Πληροφορίες: Τα άνθη εμφανίζονται μόνο λίγες ώρες. Φώτο από Πάπιγκο.

0

Hypericum rumeliacum, subsp. apollinis, (Boiss. & Heldr.) N.Robson & Strid in Strid

Κοινή ονομασία: Υπερικό το ρουμελικό  του Απόλλωνα, Υπερικό, βαλσαμόχορτο

Οικογένεια: Hypericaceae

Συνώνυμα: Hypericum apollinis Boiss. & Heldr.

Περιγραφή: Πολυετές ποώδες φυτό με ύψος 40 εκατοστά. Τα φύλλα έχουν μήκος 10-25 εκατοστά και πλάτος 2-7 εκατοστά. Τα άνθη έχουν διάμετρο 20-32 χιλιοστά. Ανθίζει από Μάιο έως Ιούλιο.

Βιότοπος: Ξηρά, βραχώδη, ασβεστούχα εδάφη, σάρες, πετρώδεις πλαγιές, οφιόλιθους και υποαλπικά λιβάδια από 500 έως 2300 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό των Βαλκανίων

Πληροφορίες: Composition and Antimicrobial Activity of the Essential Oil of Hypericum Rumeliacum Subsp. Apollinis (Boiss. &Amp; Heldr.) M Couladis et al. Phytother Res 17 (2), 152-154. 2 2003

0

Lamium garganicum, subsp. garganicum, L.

 Κοινή ονομασία: Λάμιον το γαργανικόν, Large Red Dead Nettle,

Οικογένεια: Lamiaceae

Συνώνυμα: Lamium conradiae G. Bosc - Lamium garganicum subsp. conradiae (G. Bosc) Kerguélen - Lamium garganicum subsp. grandiflorum (Pourr.) Briq. - Lamium garganicum subsp. laevigatum (Ces., Pass. & Gibelli) Arcang. - Lamium garganicum subsp. longiflorum (Ten.) Kerguélen - Lamium grandiflorum Pourr. - Lamium inflatum Heuff. - Lamium laevigatum DC., nom. illeg. - Lamium longiflorum Ten. - Lamium lovcenicum Rohlena - Lamium scardicum Wettst.

Περιγραφή: Είναι πολυετές, πολύκλαδο φυτό που μπορεί να πάρει την μορφή μικρού θάμνου, με ύψος 20-60 εκατοστά. Βλαστός, φύλλα και κάλυκας πυκνώς τριχωτά. Ο βλαστός είναι φυλλώδης, τετράγωνος με φύλλα ωοειδή έως νεφροειδή, πριονωτά έως οδοντωτά. Τα φύλλα είναι αντίθετα, με μακρύ μίσχο 1-2 εκατοστά. Τα άνθη φύονται σε σπονδύλους 5-15 και έχουν σωλήνα πολύ μακρύτερο από τον κάλυκα. Το χρώμα τους είναι ρόδινο ανοιχτό έως πορφυρό, το άνω χείλος είναι θολωτό, το κάτω χείλος, βαθιά τρίλοβο με έχει πορφυρές ραβδώσεις στις πλευρές. Οι ανθήρες έχουν μακριές λευκές τρίχες. Τα βράκτια παρόμοια με τα φύλλα. Ανθίζει Απρίλιο έως Αύγουστο.

Βιότοπος: Απαντάται σε βραχώδεις θέσεις, σχισμές ασβεστολίθων βράχων, σε υγρούς τοίχους, κοντά σε ρυάκια και βραχώδεις πλαγιές σε υψόμετρο από 600-1800 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι αυτοφυές φυτό σε ορεινές περιοχές της Μεσογείου, της Νότιας Ευρώπης της Υπερκαυκασίας και της Μέσης Ανατολής.

Πληροφορίες: Το όνομα του είδους προέρχεται από το βουνό Gargano στην Apulia της Ιταλίας. Το όνομα του γένους Lamium προέρχεται από την μυθική Λάμια λόγω της ομοιότητας του άνθους με στόμα. Στην Ελληνική μυθολογία η Λάμια ήταν μια όμορφη βασίλισσα από τη Λιβύη αλλά μεταμορφώθηκε σε δαίμονα και έτρωγε μικρά παιδιά. Είναι ένα είδος εξαιρετικά μεταβλητό με αρκετά υποείδη.

0

Paronychia macrosepala, Boiss.

Κοινή ονομασία: Παρωνυχιά Μακροσέπαλη

Οικογένεια: Caryophyllaceae

Συνώνυμα: Paronychia capitata subsp. macrosepala (Boiss.) Maire et Weiller, Paronychia insularum Gand., Paronychia euboea Beauverd et Topali

Περιγραφή: Πολυετής πόα, μόνο 2-10 εκατοστά ύψος. Ο βλαστός είναι κατακείμενος έως ανιών, πολυδιακλαδισμένος, ερυθρός, συχνά ξυλώδεις στην βάση. Τα φύλλα είναι αντίθετα κάπως σαρκώδη, ακέραια, επιφυή, ελλειπτικά, μήκους περίπου 0,5 εκατοστών. Τα άνθη μικρά, πολλά σε επάκριες και μασχαλιαίες ομάδες. Βράκτια μεμβρανώδη, ασημόχρωμα, πολύ εμφανή μόλις και μετά βίας επικαλύπτουν τα άνθη. Οι λοβοί κάλυκα είναι λογχοειδής άνισοι σε μήκος. Ο καρπός είναι ένα αχαίνιο με μεμβρανώδη περικαρπίου (ελλειπτικού κυστιδίου). Ανθίζει από Μάρτιο έως Μάιο.

Βιότοπος: Απαντάται σε βραχώδεις και πετρώδεις θέσεις, αμμοθίνες, βράχια και γκρεμούς, από 0 έως 2400 μέτρα υψόμετρο. περίπου..

Εξάπλωση - Καταγωγή: Φυτό της Ανατολικής Μεσόγειου, Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος, Σικελία, Μάλτα και Ισραήλ.

Πληροφορίες: 

0

Anchusella variegata, (L.) Bigazzi, Nardi & Selvi

Κοινή ονομασία: Άγχουσα η ποικιλόχρωμη.

Οικογένεια: Boraginaceae

Συνώνυμα: Lycopsis variegata L. - Anchusa variegata (L.) Lehm., Lycopsis variegata L.

Περιγραφή: Είναι πολυετές φυτό. με ερυθρό έρπον βλαστό, αδρότριχο, που μπορεί να φθάσει τα 30 εκατοστά ύψος. Τα φύλλα είναι ωοειδή, επιμήκη λογχοειδή, οδοντωτά με βλεφαρίδες και φέρουν χαρακτηριστικά λευκά εξογκώματα. Τα κάτω λεπτότερα προς το μίσχο ενώ τα ανώτερα επιφυή περίβλαστα. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθία συμπαγή βοστρύχου, με βράκτια ίσια ή μακρύτερα του κάλυκα. Ο κάλυκας έχει 5 λογχοειδής λοβούς. Η στεφάνη έχει πέντε άνισα μικρά λευκά στην αρχή πέταλα, με ερυθρά, ιώδη ή γαλάζια στίγματα. Στην συνέχεια τα πέταλα γίνονται ερυθρά. Ο καρπός είναι κάρυο μελανού χρώματος. Ανθίζει από Ιανουάριο έως Μάιο.

Βιότοπος: Ασβεστολιθικούς βράχους, πετρώδεις τοποθεσίες, πρανή, αναβαθμίδες και χαντάκια. έως 1200 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό της Ν. Ελλάδας, του Ν. Αιγαίου, Ν. Ιονίου και Κρήτης.

Πληροφορίες: Είναι φυτό με ποικιλοχρωμία στα άνθη όπως προδίδει και το όνομά του A. variegata. Τα νεαρά φυτά είναι εδώδιμα.

0

Centaurea urvillei, DC. subsp. urvillei

Κοινή ονομασία: Κενταύρια του Ουρβίλ, ασκόλυμπρος, αλιβάρβαρο, centaurea.

Οικογένεια: Asteraceae

Συνώνυμα: 

Περιγραφή: Είναι πολυετής πόα, χωρίς βλαστό, ύψους έως 10 εκατοστά. Φυτρώνει σε πετρώδη εδάφη και διαθέτει μεγάλη ρίζα που φθάνει βαθιά στο έδαφος. Τα φύλλα σχηματίζουν ροζέτα, είναι επιμήκη-λογχοειδή, βαθιά και ακανόνιστα λοβωτά, τριχωτά και έχουν σκούρο πράσινο χρώμα. Στη μέση της ροζέτας βγαίνουν οι ταξιανθίες (1-3) που περιβάλλονται από βράκτια που φέρουν τριχοειδείς απολήξεις στις άκρες τους και ακίδες στην κορυφή 2-9 χιλιοστά. Τα εξωτερικά ανθίδια είναι ελαφρώς μακρύτερα. Τα αχαίνια είναι 3-5 χιλιοστά. Ανθίζει Απρίλιο Ιούνιο.

Βιότοπος: Σε ασβεστολιθικούς βράχους, βραχώδη φρύγανα, και πετρώδεις πλαγιές από τα χαμηλά έως τα 1000 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ανατολική Μεσόγειο στην Ελλάδα, απαντάται στη Χίο, Κω και Σάμο, όπου αντικαθιστά την Centaurea raphanina, Sm.

Πληροφορίες: Φωτογραφίες από Χίο. Το όνομα του γένους Centaurea προκύπτει από το μύθο του κενταύρου Χείρωνα. Διαθέτει αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Εδώδιμα, φρέσκα χόρτα ή βραστά ή τουρσί με ιδιαίτερη πικρή γεύση και πολύ τραγανή υφή. 

0

Sedum acre, L.

Κοινή ονομασία: Σέδον το Δριμύ, αμάραντο, κοχυλόχορτο, κουκκοστάφυλλο, πετρόχορτο, Wall Pepper, Goldmoss Stonecrop.

Οικογένεια: Crassulaceae

Συνώνυμα: Sedum acre subsp. microphyllum (Stef.) Bertová -Sedum acre subsp. neglectum (Ten.) Rouy & E. G. Camus - Sedum neglectum Ten - Sedum procumbens Schrank

Περιγραφή: Είναι πολυετές φυτό, ύψους έως 10 εκατοστά με μακριούς έρποντες, διακλαδισμένους και με ρίζες βλαστούς. Τα φύλλα του είναι πολύ μικρά εναλλασσόμενα, σαρκώδη, άμισχα, ωοειδή ή ελλειπτικά. Η ταξιανθία είναι κύμα με δύο συνήθως διακλαδώσεις και τα άνθη είναι μικρά, με κίτρινη, χωριστοπέταλη στεφάνη αποτελούμενη από πέντε πέταλα. Ο καρπός είναι αστερόμορφος και αποτελείται από πέντε λοβούς. Ανθίζει από το Μάιο έως τον Ιούλιο.

Βιότοπος: Αναπτύσσεται σε σχισμές βράχων και ξηρά λιβάδια, ηλιόλουστες πλαγιές, εγκαταλελειμμένες εκτάσεις και τοίχους ‘εως τα 2000 μέτρα. Σχηματίζει μικρές αποικίες στο έδαφος, οι οποίες έχουν την εμφάνιση κίτρινου τάπητα όταν ανθίζει.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ενδημικό της Ευρώπη και της Β. Αφρικής και τον Καύκασο, με εξάπλωση στην Δ. Ασία, και την Β. Αμερική.

Πληροφορίες: Είναι ένα πολύ δημοφιλές φυτό κηποτεχνίας, συχνά καλλιεργείται σε βραχόκηπους.

0