amanita muscaria, (L.) Lam

0

Ηydnellum peckii, Banker

Κοινή ονομασία: Υδνίσκος του Peck, Ματωμένο δόντι, Δόντι του Διαόλου, Φράουλες με Κρέμα, Devil's tooth.

Οικογένεια: Bankeraceae.

Συνώνυμα: Hydnum peckii (Banker) Sacc. (1925), Calodon peckii (Banker) Sacc. (1956), Hydnellum diabolus Banker (1913), Hydnum diabolus (Banker) Trotter (1925), Calodon diabolus (Banker) Snell (1956), Hydnellum rhizopes Coker (1939)

Περιγραφή: Είναι ένα μη βρώσιμο μανιτάρι, το οποίο ξεχωρίζει αμέσως με την εντυπωσιακή εμφάνισή του. Το καπέλο είναι ασυνήθιστο, υπόλευκο, από 3 έως 8 εκατοστά διάμετρο. Αρχικά η επιφάνεια είναι κυρτή σαν χωνί, ανώμαλη, ζαρωμένη, βελούδινη και πάνω της εκκρίνονται υδαρής, ερυθρές σταγόνες σαν αίμα. Στο τέλος το καπέλο μαυρίζει από το κέντρο προς τα έξω. Το κάτω μέρος είναι κατάφυτο με ινώδης, βελόνες αρχικά λευκές και στην συνέχεια καφέ με μήκος 1 έως 5 χιλιοστά. Η σάρκα είναι ερυθρή, καφέ, σαν φελλός, όταν συμπιέζεται εκκρίνει διαυγές υγρό με πικάντικη γεύση και ασαφής οσμή. Το πόδι είναι κυλινδρικό, αφράτο, τριχωτό, κοκκινωπό-καφέ 1-4 x 0,5-2 εκατοστά. Τα σπόρια είναι ελλειψοειδή, ακανόνιστα, σαν καφέ σκόνη 5-5,5 x 3,8 - 4 mm.

Βιότοπος: Αναπτύσσεται κυρίως κάτω από τα κωνοφόρα δέντρα που συμβιώνει, ανάμεσα σε βρύα και πευκοβελόνες. Εμφανίζεται καλοκαίρι και φθινόπωρο συνήθως σε ομάδες και σε μεγάλα υψόμετρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται στην Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική. Το 2008 και το 2010 ανακαλύφθηκε στο Ιράν και στην Κορέα, αντίστοιχα.

Πληροφορίες: Περιέχει ουσίες με αντιπηκτικές και αντιπηκτικές ιδιότητες. Δεν είναι δηλητηριώδες, είναι όμως μη βρώσιμο μιας και η σάρκα του είναι πικάντικη. Σπάνια μπορεί να γίνει σύγχυση με το Hydnum ferrugineum που είναι παρόμοιο σε εμφάνιση, αλλά η σάρκα του είναι με ερυθρο-καφετιές ζώνες και ήπια γεύση.

0

Ganoderma applanatum, (Pers.) Pat.

 

Κοινή ονομασία: Γανόδερμα, Artist's Conk

Οικογένεια: Ganodermataceae

Συνώνυμα: Boletus applanatus Pers., Boletus fomentarius var. applanatus (Pers.) Pers., Elfvingia applanata (Pers.) P. Karst., Fomes applanatus (Pers.) Gillet, Ganoderma flabelliforme, Ganoderma gelsicola (Berl.) Sacc., Phaeoporus applanatus (Pers.) J. Schröt., Scindalma gelsicola (Berl.) Kuntze, Scindalma incrassatum (Berk.) Kuntze (1898), Scindalma leucophaeum (Mont.) Kuntze.

Περιγραφή: Είναι ένα κοινό μανιτάρι, που σχηματίζει μεγάλα καρποσώματα 8-50 εκατοστά πλάτος. Η άνω επιφάνεια είναι γυαλιστερή γκρι-καφέ έως καφέ με μια λευκή λωρίδα στην περίμετρο και σχετικά μεγάλη παραλλακτικότητα ως προς το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα. Το ημικυκλικό καρπόσωμα είναι προσκολλημένο σε αρκετά επίπεδη βάση, πάχους 1-10 εκατοστών. Η επιφάνεια είναι ραβδωτή και μερικές φορές έχει στρώμα καφέ σπορίων που μοιάζει με σκόνη κακάο. Η σάρκα του είναι σκληρή σαν φελλός, με ευχάριστη οσμή μανιταριού και πικρή γεύση. Τα σπόρια 7-9 x 5,5-6,5 χιλιοστά, σε σχήμα αυγού, απελευθερώνονται από τους πόρους στην κάτω πλευρά του καρποσώματος. Τα καρποσώματα μπορεί να διαρκέσουν για πολλά χρόνια, αυξάνονται σε μέγεθος και σχηματίζουν νέα στρώματα με πόρους καθώς μεγαλώνουν.

Βιότοπος: Καρποφορεί όλο το χρόνο σε ζωντανό και νεκρό ξύλο πλατύφυλλων και κωνοφόρων δένδρων.

Εξάπλωση - Καταγωγή: 

Πληροφορίες: Είναι φαρμακευτικό μανιτάρι. Η ονομασία είναι ελληνική και προέρχεται από το ρήμα ‘γανῶ’ και δέρμα, που σημαίνει λαμπερό δέρμα. Καλλιτέχνες χρησιμοποιούν αυτά τα μανιτάρια για χάραξη σχεδίων όταν είναι φρέσκα και το σχέδιο παραμένει όταν στεγνώσει. Επίσης χρησιμοποιείται για την βαφή υφασμάτων.

0

Morchella esculenta, (L.) Pers.

Κοινή ονομασία: Ξανθό μουρτσέκι, μουρτσέκι, κουκουμέλα, προβοκοιλιές, κουρμέκια, κουκουλιάντρα, καψαλίτης, κουζούκι, αρτσιμπούρτσι, common morel, true morel, yellow morel, sponge morel,

Οικογένεια: Morchellaceae

Συνώνυμα: Phallus esculentus L. - Helvella esculenta (L.) Sowerby - Morellus esculentus (L.) Eaton - Morchella rotunda var. esculenta (L.) Jacquet. - Phallus esculentus L. - Morchella vulgaris (Pers.) Boud. - Morchella umbrina Boud.

Περιγραφή: Εδώδιμο μανιτάρι που η κεφαλή του μοιάζει με φυσικό σφουγγάρι. Το σχήμα της είναι στρογγυλεμένο, ωοειδές, αβγόμορφο, σπάνια μυτερό προς την κορυφή του, 3- 10 εκατοστά μήκος και 3-11 εκατοστά διάμετρο. Το χρώμα κυμαίνεται από υπόλευκο, κίτρινο - μελί, έως κίτρινο-καφέ, καφέ, ή γκρίζο-καφετί κατά την ωρίμανση (Hamayun et al., 2003). Οι πτυχώσεις είναι ελαφρώς διευρυμένες στη βάση και υποστηρίζουν το άνω τμήμα (Negi, 2006). Το πόδι είναι κυλινδρικό, στρογγυλό, με μήκος περίπου 3-9 εκατοστά και πλάτος 2 - 5 εκατοστά. Στην αρχή είναι λευκό ενώ κατά την ωρίμαση έχει περιοχές ωχρού- καφέ χρώματος. Η κεφαλή έχει το 70-80% του συνολικού βάρους της καρποφορίας ενώ το πόδι (μίσχος ή κοτσάνι) το 20-30%.

Βιότοπος: Καρποφορεί αποκλειστικά την άνοιξη, εμφανίζεται στην Ελλάδα από τα τέλη Μαρτίου στα πεδινά μέχρι τον Ιούνιο στις ορεινές περιοχές μοναχικά ή σε μικρές ομάδες. Συνήθως κάτω από φυλλοβόλα δέντρα, στις όχθες ποταμών που πλημμυρίζουν, ακόμη σε κήπους με δέντρα, παρυφές δασών με γρασίδι, σε σωρούς σκουπιδιών και παρυφές δρόμων.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι ευρέως διαδεδομένο σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα νησιά.

Πληροφορίες: Όλα τα είδη του γένους Morchella είναι περιζήτητα εξαιρετικά εδώδιμα μανιτάρια, με υψηλή τιμή πώλησης σε ολόκληρο τον κόσμο. Προσοχή χρειάζεται επειδή, αν και δύσκολα, συγχέεται με την Gyromitra esculenta (Γυρομίτρα η εδώδιμη), που είναι δυνητικά θανατηφόρα. Επίσης το είδος αυτό είναι παρόμοιο με την M. elata. Κατά την ξήρανση το μέγεθος μειώνεται σε 0,1 έως 10 εκατοστα (Hamayun et al., 2003).

0

Clathrus ruber, P. Micheli ex Pers.

Κοινή ονομασία: Κιγκλίδωμα το ερυθρό. Φαναράκι, άτεκνο, Witch heart, Red cage or Red lantern mushroom

Οικογένεια: Phallaceae

Συνώνυμα: Clathrus cancellatus Tourn. ex Fr. (1823)

Περιγραφή: Συνηθισμένο σαπροφυτικό μανιτάρι, μεσαίου μεγέθους, με ιδιαίτερη εμφάνιση σε σχήμα φαναριού και χρώμα κόκκινο. Είναι εύκολο στην ταυτοποίηση με διάμετρο 3 έως 6 εκατοστά και ύψος: 5 έως 10. Αρχικά εμφανίζεται με την μορφή αυγού με ελαφρά πτυχωτό λευκό περίβλημα και λευκά ριζόμορφα. Στην συνέχεια αναδύεται το δικτυωτό σπογγώδες πλέγμα που αποτελεί το σώμα του. Οι εσωτερικές επιφάνειες είναι επικαλυμμένες με μια βλέννα έντονα δύσοσμη, απωθητική, που προσελκύει τις μύγες και άλλα έντομα τα οποία στη συνέχεια διασκορπίζουν τα σπόρια του μανιταριού. Εμφανίζεται άνοιξη και Φθινόπωρο 

Βιότοπος: Είναι σχετικά κοινό μανιτάρι σε δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων, κωνοφόρων και κήπους όπου είναι υγρό το έδαφος. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Κοινό σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, από όπου έχει εξαπλωθεί στη βόρεια Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική μέσω της ανθρώπινης δραστηριότητας. 

Πληροφορίες: Η φωτογραφίες είναι από την λίμνη Ζηρού

0

Fistulina hepatica, (Schaeff.) With.

Κοινή ονομασία: Φιστουλίνα η ηπατική, Βοιδόγλωσσα.

Οικογένεια: Fistulinaceae

Συνώνυμα: Boletus hepaticus Schaeff. (1774), Hypodrys hepaticus (Schaeff.) Pers. (1825), Boletus buglossum Retz. (1769), Fistulina buglossum (Retz.) Pers. (1794), Fistulina sarcoides St.-Amans (1821), Ceriomyces hepaticus Sacca. (1888), Ptychogaster hepaticus (Sacca). Lloyd (1909), Confistulina hepatica (Sacca). Stalpers (1983), Fistulina endoxantha spega. (1921),

0

Amanita caesarea, (Scop.) Pers.

Κοινή ονομασία: Αμανίτης ο καισαρικός, Αυγό, Κοκκινουσκα, Αυγουλομουλάτκο, νερατζούλα, πιπερουσκα, ovolo, ovolo buon, Oronge

Οικογένεια: Basidiomycota, Amanitaceae

Συνώνυμα: Amanita umbonata - Amanita hemibapha

Περιγραφή: Μεγάλο μανιτάρι με καπέλο κοκκινοπορτοκαλί χρώματος , με περίμετρο αυλακωτή. Νεαρό αναδύεται από λευκή μεγάλη βόλβα και έχει σχήμα αυγού. Στη συνέχεια έχει σχήμα ημισφαιρικό και τέλος επίπεδο. Τα ελάσματα είναι κίτρινα όπως επίσης το πόδι και το δαχτυλίδι του. Η σάρκα του είναι λευκή με γεύση φουντουκιού και ευχάριστη οσμή. Δεν έχει νιφάδες ενώ επίσης τα ελάσματα και ο μίσχος του είναι κιτρινωπά και όχι λευκά. Συνήθως φτάνει τα 15 εκατοστά ύψος, αλλά δεν αποκλείεται να φτάσει και τα 20. Το πόδι έχει ύψος 8 -15 εκατοστά και πάχος ως 3 εκατοστά. Εμφανίζει μεγάλο και κρεμαστό δακτυλίδι το οποίο έχει γραμμώσεις στην πάνω του πλευρά και στην κάτω του είναι λείο. Τα σπόρια είναι λευκά.

Βιότοπος: Εμφανίζεται ατομικά ή σε ομάδες από τις αρχές του καλοκαιριού έως τα μέσα του φθινοπώρου σε δάση πλατύφυλλων, ;όπως δρυός, καστανιάς και οξιάς συνήθως σε ξέφωτα και άκρες με λαδανιές και κέδρα.  Επίσης, σπανιότερα μπορεί να βρεθεί σε δάση κωνοφόρων ή μεικτά με πλατύφυλλα. Στο Μεξικό το φυσικό του περιβάλλον είναι δρυς, πεύκο ή έλατο σε υψόμετρα 2,200-3,000.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται στη νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική την Ινδία και την Κίνα. Παρά το γεγονός ότι το είδος δεν είναι γνωστό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, έχει συλλεχθεί στο Μεξικό.

Πληροφορίες: Πρόκειται για ένα από τα εξαιρετικότερα φαγώσιμα μανιτάρια που σε νεαρό στάδιο καταναλώνεται και ωμό σε σαλάτα. Περιγράφηκε για πρώτη φορά από τους Ιταλούς Μυκητολόγος Giovanni Antonio Scopoli το 1772 ως Agaricus caesareus, Θα μπορούσε αν και δύσκολα να συγχέεται με το δηλητηριώδες Amanita muscaria. Όμως το Α muscaria έχει ένα διακριτικό κόκκινο καπέλο διάστικτο με αφράτες λευκές νιφάδες, πάντα λευκά ελάσματα και πόδι με ανάγλυφες ζώνες. Ορισμένες ποικιλίες (π.χ. Amanita muscaria var. guessowii) έχουν καπέλο κοντά στο κίτρινο ακόμη και στο νεανικό στάδιο.

0

Boletus calopus, Pers.

Κοινή ονομασία: Βωλίτης ο καλόπους, Σνάκι , Σίνιακος, bitter beech bolete, scarlet-stemmed bolete.

Οικογένεια: Basidiomycota, Boletaceae

Συνώνυμα: Boletus subtomentosus subsp. calopus (Pers.) Pers. (1825), Dictyopus calopus (Pers.) Quél. (1888), Tubiporus calopus (Pers.) Maire (1937), Boletus pachypus sensu NCL (2005), Boletus olivaceus Schaeff. (1774), Boletus pachypus var. olivaceus (Schaeff.) Pers. (1825), Boletus lapidum J.F. Gmel. (1792)

Περιγραφή: Είναι όμορφο έγχρωμο μανιτάρι, με μπεζ-γρι έως λαδί καπέλο που φτάνει τα 15 -σπάνια 20- εκατοστά πλάτος. Η επιφάνεια του καπέλου είναι ομαλή, ελαφρώς χνουδωτή, και μερικές φορές αναπτύσσει ρωγμές όταν ωριμάζει. Το χρώμα των πόρων είναι κίτρινο. Το πόδι είναι κοκκινωπό, λευκό στο πάνω μέρος, 15 εκατοστά μήκος και 5 εκατοστά πλάτος. Η σάρκα έχει ένα απαλό κίτρινο χρώμα που βάφεται μπλε ή μελανιάζει όταν σπάσει ή πιεστεί.

Βιότοπος: Εμφανίζεται ατομικά ή σε ομάδες από Μάιο έως Νοέμβριο, συνήθως κατά ομάδες, σε δάση πλατυφύλλων και κωνοφόρων

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται στην Ασία, τη Βόρεια Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. 

Πληροφορίες: Η ονομασία του αναφέρεται στο όμορφο πόδι του. Τοξικό προκαλεί γαστρεντερική δηλητηρίαση. Η λευκωπή ή λευκοκιτρινωπή σάρκατου που μεταχρωματίζεται σε μπλέ , η πικρή γεύση του και η ξινή μυρωδιά του είναι χαρακτηρίστηκα του γνωρίσματα.

0

Παραλλαγή

0

Lycoperdon utriformis

Συνώνυμα: Calvatia utriformis, Handkea utriformis, (Καλβάτια η φλασκόμορφη ή αλεποπορδή). Ανήκει στην οικογένεια Lycoperdaceae. Είναι φαγώσιμο σε νεαρή ηλικία, όταν το καπέλο είναι ακόμη λευκό και συμπαγές ενώ όταν ωριμάζει μετατρέπεται σε μια μάζα από σπόρια, τα οποία έχουν τη μορφή σκόνης. Είναι κοντόχονδρο σε εμφάνιση σε σχήμα αχλαδιού και συνήθως δεν είναι ψηλότερο από ότι το πλάτος του. Μπορεί να φθάσει έως και 25 εκ. ύψος Είναι αρκετά διαδεδομένο στη βόρεια εύκρατη ζώνη, απαντάτε συχνά σε βοσκοτόπους και σε αμμώδη χέρσα εδάφη. Μελέτη του Dulger, B. 2005 αποκάλυψε ότι το L.utriformis έχει μεγάλη αντιμικροβιακή δραστηριότητα κατά ενός σημαντικού αριθμού βακτηρίων. Μια ακόμη μελέτη του Alonso, J., et al., 2003 έδειξε ότι μεταξύ 28 διαφορετικών ειδών εδώδιμων μανιταριών το L. utriformis είχε τα υψηλότερα επίπεδα χαλκού και ψευδαργύρου.

0

Ferula communis, νάρθηκας, φερούλα, Giant Fennel

Οικογένεια Apiaceae. Συνώνυμο Ferula meoides L. Η κοινή ονομασία του φυτού είναι νάρθηκας ή φερούλα και είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι βλαστοί όταν ξεραθούν είναι ελαφριοί αλλά συνάμα και πολύ ανθεκτικοί. Στην αρχαιότητα έφτιαχναν πυρσούς από νάρθηκα γιατί το εσωτερικό των βλαστών καίγεται πολύ αργά και μπορεί να διατηρεί αναμμένη φλόγα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κατά την μυθολογία μας, ο Προμηθέας, με έναν τέτοιο βλαστό έφερε την φωτιά στους ανθρώπους. Ακόμη τα στελέχη που αξιοποιούνται στη κατασκευή επίπλων σε χειροποίητες κατασκευές και διακοσμήσεις.

Είναι πολυετές φυτό, ύψους 2-5 μ., ιθαγενές της Μεσογείου και ανήκει στην οικογένεια apiaceae. Συνήθως προτιμά τα όρια των δρόμων, τα χέρσα βαθιά εδάφη και τις πλαγιές με χαμηλό υψόμετρο, ενώ σπανιότερα το συναντάμε σε όρια δασών ή σε χαμηλά δάση με αραιή βλάστηση. Τα φύλλα του είναι πτεροσχιδή και μοιάζουν με του μάραθου. Τα κίτρινα άνθη του είναι σε επάκρια, σφαιρικά σκιάδια, που φέρουν μέχρι 40 ακτίνες.. Βλαστάνει από τα μέσα Φεβρουαρίου και ανθίζει την άνοιξη

Τον χειμώνα αναπτύσσεται στην βάση των ξερών βλαστών του ένα είδος πολύ νόστιμων μανιταριών, οι Αρτηκίτες «Pleurotus fuscus var. ferulae», που πολλές φορές παίρνουν μεγάλες διαστάσεις.

0

Helvella c.

Λέγεται και άσπρο μουρτσέκι. . Ένα από τα πιο εντυπωσιακά είδη μανιταριών το οποίο δύσκολα συγχέεται με οποιοδήποτε άλλο είδος. Τουλάχιστον τα είδη του γένους δεν είναι τοξικά. Απαντάται από Αύγουστο έως Νοέμβριο, σε μικτά δάση ή σε δάση πλατύφυλλων, σε μονοπάτια ή άκρες ρεμάτων όπου υπάρχει υγρή άμμος, μόνη ή σε ομάδες.

Έχει καπέλο με διάμετρο 4 – 8 cm με σχήμα σέλας και 2 ή 3 λοβούς και είναι ελεύθερο από το πόδι. Έχει χρώμα λευκό κρεμ και είναι ρυτιδωμένο και σγουρό. Η σάρκα είναι λεπτή και έχει μυρωδιά απαλή. Το πόδι είναι λευκό, σχεδόν κυλινδρικό και φέρει βαθιές αυλακώσεις.
Είναι φαγώσιμο σε νεαρή ηλικία αφού πρώτα το βράσουμε και πετάξουμε το νερό του και στην συνέχεια το τηγανίσουμε με βούτυρο ή λάδι, καρυκεύματα με κρεμμύδι, αποξηραμένα μανιτάρια, σκόρδο, βότανα, κλπ.,

0

Trametes versicolor

-->

Trametes versicolor - παλαιότερα γνωστό ως Coriolus versicolor και Polyporus versicolor - είναι ένα από τα ποιό κοινά μανιτάρια που μπορεί να βρεθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ποικιλόχρωμο (Versicolor) μανιτάρι, στις Ηνωμένες Πολιτείες, λέγετε Turkey Tail λόγω της ομοιότητάς του με την ουρά της άγριας γαλοπούλας. Στην κινεζική ιατρική αναγνωρίζεται ως φαρμακευτικό μανιτάρι με το όνομα zhi Yun (云芝), Στην Κίνα και την Ιαπωνία T. versicolor χρησιμοποιείται σε ανοσο επικουρική θεραπεία για τον καρκίνο. Απαντάτε συνήθως σε σειρές από το φθινόπωρο έως την άνοιξη σε δάση πλατύφυλλων. Τραμέτης ο ποικιλόχρωμος

0

Σύνθεση σε δάσος δρυός

Όμορφη σύνθεση σε ελάχιστο χώρο απο μύκητες, βρύα, λειχήνες και ανώτερα φυτα.

0

Amanita phalloides ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!

Υπάρχουν πολλά είδη δηλητηριωδών μανιταριών, τα οποία αναπτύσσονται εκεί όπου απαντούν και μη δηλητηριώδη. Το πλέον επικίνδυνο είδος στην Ευρώπη είναι το Amanita phalloides, η βρώση ενός μόνο κομματιού δηλητηριώδους μανιταριού είναι αρκετή για να επιφέρει το θάνατο. Εμφανίζεται σε δάση δρυός και γενικά πλατύφυλλων δένδρων το φθινόπωρο. Το καπέλο του είναι διαμέτρου 3 - 15 cm, στην αρχή το μανιτάρι ξεπροβάλλει από την γη έχοντας ωοειδή μορφή στην συνεχεία παίρνει μορφή καμπανοειδή έως ομπρελοειδή. Έχει χρώμα πρασινωπό με λαδί απόχρωση ( στο κέντρο του καπέλου το χρώμα είναι εντονότερο από την περιφέρεια). Η επιδερμίδα του είναι γλιστερή, σε υγρό περιβάλλον γίνεται κολλώδης.

0

Hericium Erinaceus, (Bull.) Pers.

Foto: Giotos D

Κοινή ονομασία: Ερίκιο το Αγκαθωτό, Αρνάκι του δάσους, lion's mane, old man's beard, yamabushitake.

Οικογένεια: Hericiaceae

Συνώνυμα: Hydnum erinaceus Bull. - Clavaria erinaceus (Bull.) Paulet - Dryodon erinaceus (Bull.) P. Karst. - Martella echinus Scop. - Hericium echinus (Scop.) Pers. - Hydnum echinus (Scop.) Fr. - Manina cordiformis Scop. - Hydnum caput-medusae Bull. - Dryodon caput-medusae (Bull.) Quél. - Hydnum hystricinum Batsch - Martella hystricinum (Batsch) Kuntze - Hericium hystrix Pers. - Hydnum hystrix (Pers.) Fr. - Merisma hystrix (Pers.) Spreng. - Martella hystrix (Pers.) Lloyd - Hericium grande Raf. - Hydnum grande (Raf.) Steud. - Steccherinum quercinum Gray - Hydnum unguiculatum (Pers.) Streinz - Hericium unguiculatum (Pers.) Legon & A. Henrici - Hydnum omasum Panizzi - Dryodon juranus Quél. - Hydnum juranum (Quél.) Sacc. & D. Sacc

Περιγραφή: Εντυπωσιακό σπάνιο παρασιτικό, σαπροφυτικό, κοραλόμορφο λευκό μανιτάρι. Η σάρκα είναι συμπαγής, λευκή, χωρίς ιδιαίτερη οσμή και γεύση. Τα σπόρια 5-6 χ 4-5 χιλιοστά, σε σχήμα αυγού, σχεδόν σφαιρικά, κονδυλώματα, σαν υπόλευκη σκόνη. Είναι απειλούμενο είδος για εξαφάνιση στην Ελλάδα, (τρωτό V).

Βιότοπος: Δάσος πλατύφυλλων πάνω σε κορμούς το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται στο βόρειο ημισφαίριο, την Ευρώπη, την Ανατολική Ασία και τη Βόρεια Αμερική.

Πληροφορίες: Είναι ένα εδώδιμο και φαρμακευτικό μανιτάρι που χρησιμοποιείται παραδοσιακά για να βελτιώσει τη μνήμη και ως τονωτικό για διαταραχές του στομάχου, έλκη και γαστρεντερικές παθήσεις.

0

Macrolepiota L.

Εδώδιμο μανιτάρι σε διάκενα δασων κωνοφόρων και πλατύφυλλων δένδρων

0