Rhus coriaria, L.

Κοινή ονομασία: Ρους ο βυρσοδεψικός, Σουμάκι, Ρούδι, Βρύσο, Βυρσιά, Tanner's Sumach, Sicilian Sumac

Οικογένεια: Anacardiaceae

Συνώνυμα: Rhus cotinus L. - Toxicodendron coriaria (L.) Kuntze -- Rhus ornifolia Pall. ex Gueldenst

Περιγραφή: Αειθαλής (πιο σπάνια φυλλοβόλος) θάμνος ή μικρό δέντρο έως 3 μέτρα ύψος. Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα, σύνθετα, περιττόληκτα δερματώδη. Τα φυλλάρια είναι ωοειδή έως επιμήκη, με περίμετρο οδοντωτή. Τα άνθη είναι μικρά, 5μερή, τα οποία σχηματίζουν μασχαλιαίες ή ακραίες φόβες 10 εκατοστά. Ανθίζει από Ιούλιο έως Αύγουστο. Ο καρπός είναι δρύπη.

Βιότοπος: Σε περιοχές με υψόμετρο από 800 έως 1400 μέτρα.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Απαντάται σε όλη σχεδόν τη Μεσόγειο με το εύρος του είδους να έχει πλέον αναγνωριστεί ως το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν (IUCN, 2007).

Πληροφορίες: Η ονομασία Ρούδι προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ρους ενώ η ονομασία σουμάκι από την αραβική summaq που σημαίνει κόκκινο. Χρησιμοποιείται ευρέως στην κουζίνα της ανατολής όπου πολλές φορές το χρησιμοποιούν αντί για λεμόνι ή ξύδι. Παλαιότερα χρησιμοποιείτο στην βυρσοδεψία.

0

Pistacia terebinthus, L.

 

Κοινή ονομασία: Κοκκορεβυθιά, τερέβινθος, τσικουδιά, τραμιθιά, Terebinth, Cyprus Turpentine.

Οικογένεια: Anacardiaceae

Συνώνυμα: Pistacia terebinthus L. subsp. terebinthus

Περιγραφή: Φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο σε μεγαλύτερη ηλικία, που φτάνει τα 5 μέτρα. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, λεία με 3-9 φυλλάρια, γυαλιστερά από επάνω γκριζοπράσινα από κάτω. Τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθία σύνθετου βότρυ και εμφανίζονται την άνοιξη μαζί με τα πρώτα φύλλα. Είναι μικρά καστανοκόκκινα και εμφανίζονται σε διετής βλαστούς. Οι καρποί είναι κόκκινοι και μαυρίζουν όταν ωριμάσουν το φθινόπωρο. 

Βιότοπος: Από τα πλέον ξηροφυτικά είδη της μακίας βλάστησης, πολύ κοινό στην Ν Ελλάδα και στα νησιά.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Είναι φυτό της Ν Ευρώπης

Πληροφορίες: Από το φυτό που έχει έντονη ρητινούχα οσμή, παίρνουμε την τερεβινθίνη , μια ρητίνη με θερμαντικές και άλλες ιδιότητες. Το λάδι που παράγεται χρησιμοποιείται για να σκουραίνει και να γυαλίζει τα δέρματα των ζώων. Από τους νεαρούς βλαστούς την άνοιξη παρασκευάζεται εξαιρετικό τουρσί τα Τσιτσίραβλα. Συχνά τα φύλλα της κοκκορεβυθιάς προσβάλλονται από ημίπτερα τα οποία σχηματίζουν κηκίδια που εσφαλμένα κάποιοι τα θεωρούν καρπό της.

0

Pistacia lentiscus , L.

Κοινή ονομασία: Σχίνος, Pistache, Mastic Tree, Lentisco 

Οικογένεια: Anacardiaceae 

Συνώνυμα: 

Περιγραφή: Αειθαλής θάμνος κανονικού ρυθμού ανάπτυξης, με σφαιρική μορφή κόμης, ύψους μέχρι 5 m. Τα άνθη είναι κόκκινα σε σταχυόμορφους βότρεις μοναχικά ή ανά δύο στις μασχάλες των φύλλων. Τα φύλλα είναι σύνθετα, συνήθως αρτιόληκτα με 4-10 φυλλάρια, αρωματικά, ωοειδή, δερματώδη, πρασινοκίτρινα και γυαλιστερά στην πάνω επιφάνεια. Ο καρπός είναι δρύπη, κόκκινη αρχικά, μαύρη όταν ωριμάσει. Ανθίζει την άνοιξη 

Βιότοπος: Πολύ ανθεκτικό φυτό. Αντέχει στη ζέστη, στην ξηρασία και στα άγονα εδάφη. Πάρα πολύ ανθεκτικό στις παραθαλάσσιες περιοχές ενώ αναπτύσσεται πολύ καλά και στη σκιά. Είναι σχετικά ευαίσθητο στις χαμηλές θερμοκρασίες. 

Εξάπλωση - Καταγωγή: Παραμεσόγειες χώρες. 

Πληροφορίες: Ποικιλία του σχίνου (Pistacia lentiscus var. Chia), καλλιεργείται στη Χίο για την παραγωγή της μαστίχας. Στο γένος αυτό, ανήκει και η γνωστή φιστικιά Αιγίνης (Pistacia vera). Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, αφού αφαιρεθεί το σαρκώδες περίβλημα, την άνοιξη και με ημιώριμα φυλλοφόρα μοσχεύματα.

0

Cotinus coggygria, Scop.

Κοινή ονομασία: Κότινος, Χρυσόξυλο, Καπνιά, Πορδαλιά, Smoke tree, Smoke bush

.

Οικογένεια: Anacardiaceae

Συνώνυμα: Rhus cotinus L.

Περιγραφή: Φυλλοβόλος πολυστέλεχος θάμνος, μικρό δέντρο, με κόμη όρθιας μορφής, ύψους 3-4 m και διαμέτρου 2-3 m. Ο κορμός είναι χρυσοπράσινος εσωτερικά και σε αυτό οφείλει και την κοινή ονομασία χρυσόξυλο. Τα φύλλα του είναι απλά, ωοειδή έως στρογγυλά. Όταν εκπτύσσονται έχουν κόκκινο χρώμα και στη συνέχεια γίνονται έντονα πράσινα. Το φθινόπωρο, πριν να πέσουν, παίρνουν εντυπωσιακό χρωματισμό: ανοιχτό πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και έντονο κόκκινο. Τα άνθη του είναι μικρά λευκά σε αραιές φόβες, στα άκρα ετήσιων βλαστών. Ανθίζει Μάιο - Ιούνιο. Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με μοσχεύματα.

Βιότοπος: Φυτό πάρα πολύ σκληρό. Αντέχει πάρα πολύ στην ξηρασία, στα πετρώδη, φτωχά, ασβεστούχα εδάφη, στις παραθαλάσσιες περιοχές, στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Κοινός θάμνος της χώρας μας, που κάνει αισθητή την παρουσία του την περίοδο της ανθοφορίας του, όπου οι ταξιανθίες παραπέμπουν σε συννεφάκια καπνού, αλλά  και το φθινόπωρο με τον ιδιαίτερο χρωματισμό του φυλλώματος.

Εξάπλωση - Καταγωγή: Ιθαγενές φυτό της μεσογειακής χλωρίδας πολύ κοινό στην Ελλάδα.

Πληροφορίες: Ο χρωματισμός του φυλλώματος κατά τους φθινοπωρινούς μήνες είναι πάρα πολύ εντυπωσιακός και οι κλάδοι του φυτού αποτελούν αντικείμενο εμπορίας, καθόσον τα έγχρωμα φύλλα παραμένουν στους βλαστούς για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι ταξιανθίες χρησιμοποιούνται ως αποξηραμένες ανθοδέσμες στο φυσικό χρώμα τους ή και βαμμένες με διάφορες τεχνικές σε πολλά χρώματα. Στα παλαιότερα χρόνια από αυτό προέρχονταν το κίτρινο χρώμα για βαφή διαφόρων υλικών.

0